Missie Lesbos onuitwisbare ervaring

Bolsward -  De uit Bolsward afkomstige Rudy Bouma (22) en(30) zijn samen met 36 andere vrijwilligers  van de stichting Live for Lives Foundation van 26 oktober tot en met november afgereisd naar Lesbos in Griekenland om een helpende hand te bieden aan de vluchtelingen uit Syrië.

Een week die op beide jongemannen een onuitwisbare indruk heeft gemaakt. Matthijs verteld dat hij na de tsunami in Indonesië al de behoefte voelde om te gaan helpen in het rampgebied. Hij wist toen alleen nog niet waar hij ingangen kon krijgen om als vrijwilliger aan de slag te gaan. Via via hoorde Matthijs van de stichting Live for Lives Foundation en de Missie voor Lesbos die is opgezet door Ramona Bongers. Hij twijfelde geen moment en heeft zich opgegeven om mee te gaan. ,,Ik wilde graag daadwerkelijk iets doen in plaats van alleen geld te doneren. Ik stelde Rudy voor om hem te voorzien van filmmateriaal voor zijn website Friesland Actueel, maar Rudy gaf meteen aan dat hij ook mee wilde. Ik zag er een mooie uitdaging in voor mezelf om te laten zien wat ik kan door een videodagboek bij te gaan houden," verteld Rudy. De jongemannen gingen naar Lesbos met het beeld van de media in het achterhoofd. Dat beeld klopt ook wel aardig vertellen ze. ,, Maar het is overweldigend en heftig als je er midden in zit. Na een dag weet je eigenlijk al niet meer beter. De adrenaline ging als een gek door ons heen om daar waar mogelijk te helpen. We hebben mensen uit het water gehaald, helaas ook een aantal die de overtocht niet hadden overleefd. Het was echt schrijnend. De mensen die wel levend op het strand aankwamen waren opgelucht maar tegelijkertijd ook erg angstig en onzeker over hun toekomst." "Het eerste wat we deden was de mensen in warme dekens wikkelen en een bemoedigend woord geven. Het lijkt op tv alsof er alleen maar mannen de overtocht maken, maar de boten zitten ook vol met vrouwen, kinderen en baby's. Die zitten in het midden van de boten op de grond waardoor je ze niet goed ziet. Het is maar een uurtje varen bij kalme zee, ruim twaalf kilometer. Maar de mensen worden vaak na een kilometer aan hun lot overgelaten omdat veel mensensmokkelaars dan uit de boot springen en terug gaan naar de wal. Veel vluchtelingen kunnen niet zwemmen en de golven zijn vaak hoog, tot wel vijf meter. Als de boot dan omslaat is de ramp niet te overzien." "In de week dat wij er waren is er een vissersboot omgeslagen waarbij veel mensen zijn verdronken. Dat was een heftige dag. Het was sowieso een week met veel emoties, zowel vreugde als verdriet. We hebben met elkaar gehuild en konden elkaar als groep goed opvangen en steunen. Ook de plaatselijke bevolking is zeer betrokken bij de vluchtelingenstroom, maar daarnaast ook boos op de politiek die in hun ogen het probleem niet aanpakt maar aan vrijwilligersorganisaties overlaat." Matthijs verteld dat hij vlak na aankomst de groep heeft voorgesteld om zich in subgroepjes te verspreiden over het eiland en samenwerking te zoeken met andere organisaties zoals stichting Bootvluchteling. ,, We waren zowel in de opvangkampen als op de stranden aanwezig. In onze groep zaten ook een aantal medici die heel wat mensen hebben gereanimeerd, helaas niet altijd succesvol. Heel aangrijpend is het idee dat een overleden vluchteling nadat een lijkschouwer is geweest, wordt zonder identiteit wordt begraven. De nabestaanden weten dus niet waar en wanneer iemand is overleden." Rudy laat een aantal spullen zien die hij heeft gevonden langs de 'Dirty Road', een lange hobbelige weg langs het strand die zijn naam heeft gekregen sinds de vluchtelingenstroom op gang is gekomen. Een schoentje, knuffeltje, zwemvestjes, paspoort, maakt het drama tastbaar door het zien hiervan. Rudy en Matthijs zijn weer veilig terug in Bolsward en realiseren zich goed hoe bevoorrecht ze zijn dat ze in Nederland zijn geboren. ,, Weer terug in de waan van de dag," verteld Rudy die het erg druk heeft met media uit het hele land te voorzien van zijn filmmateriaal. De vrijwilligers van Missie Lesbos komen uit heel Nederland en geven aan hun eigen plaatselijke media interviews waarbij het materiaal van hem gebruikt wordt. Ook wil Rudy in Bolsward presentaties gaan geven over hun ervaringen. Het Marne College heeft hierop al positief gereageerd. Rudy en Matthijs laten het waarschijnlijk niet bij Missie Lesbos. Matthijs: ,, De volgende ramp staat al op de loer in Slovenië, waar veel vluchtelingen vast zitten. De winter is in aantocht en zoals het nu lijkt hebben de mensen daar straks letterlijke en figuurlijk warmte nodig." Het videodagboek van Missie Lesbos is te bekijken op www.frieslandactueel.nl onder het kopje Red de Vluchteling. Tekst Petra de Wijn. Foto's Rudy Bouma