COLUMN | Daadkracht

Het is een nieuw woord: vliegschaamte. Een woord dat zo in het begin van 2019 ineens van zich laat horen. Je kauwt eens op zo’n nieuw woord, laat het eens in je omgaan en probeert je vinger achter de betekenis te krijgen.

Volgens mij betekent het dat je je schaamt om te vliegen, vooral met zo’n spotgoedkope prijsvechtersvlucht, want dat is slecht voor het milieu. Maar vliegschaam je je dan vooraf, zodat je die vlucht laat schieten? Of is het de schaamte achteraf, nadat je voor een paar tientjes heen en weer naar Barcelona bent gevlogen? In het eerste geval zou het milieu er mee geholpen zijn. Toch schat ik in dat het meestal, we worden immers doodgegooid met de aanbiedingen van prijsvechters, schaamte achteraf is. En dan helpt het dus helemaal niks als het om het klimaat gaat.

Dat heeft niets aan schaamte achteraf. Dat is alleen nog maar gebaat bij daadkracht. Gewoon niet boeken dus die vluchten en zoeken naar alternatieven. Dat helpt pas echt. En stop groente, brood, fruit en andere etenswaren gewoon weer in papieren zakken. Giet de melk, de frisdrank en andere drank- en zuivelproducten gewoon weer in glazen flessen waar statiegeld op staat.

Gewoon niet zeuren, maar doen. Dat is het enige waar het klimaat mee geholpen is. Een doortastende overheid zou dit, desnoods via regels, wetten en voorschriften, voor elkaar moeten krijgen. Daar heb je geen klimaattafels voor nodig, maar vooral gezond verstand en lef om door te pakken.

Max van den Broek.