INGEZONDEN | Jenaplan

Dit ingezonden stuk reageert op de column ‘Ome’, die woensdag 16 januari in het Bolswards Nieuwsblad stond

In dit stukje wordt met een zekere stelligheid nogal neerbuigend uiterst negatief gedaan over Jenaplan-kinderen, het door deze kinderen genoten onderwijs en hun ouders.

Ik ben zo’n ouder. Ik heb zulke kinderen. Als ruggengraatloze opvoeder kan ik niet begrijpen dat mijn beide kinderen er in zijn geslaagd na hun verblijf op ons plaatselijke Jenaplanschooltje (met nu toch meer dan 100 leerlingen) met succes een VWO-diploma te halen en enkele jaren daarna ook een universitaire masteropleiding af te ronden met een prachtig eindcijfer. En dan nu inmiddels ook een goedbetaalde baan hebben. In de Jeugdzorg en in de educatieve uitgeverij.

Ik verbaas me over de ongenuanceerdheid van deze column en de ruimte die hier door de redactie

aan gegeven is. We mogen overal van alles van vinden. Zeker. Maar dat hoeft niet over de rug van een door velen zeer gewaardeerde onderwijsmethode. En zeker niet over de rug van een moeder met kind die ergens door een toevallige passant publiekelijk te kijk worden gezet.

Marten Hiemstra, Bolsward.