COLUMN | Mis

Bolsward - Vier tuinlieden hoorden van de geboorte van een kind en hadden wel zin in een feestje. Ze oogstten wat knoflook, bieten en prei, laadden het hele zootje op hun ezel Shining Star, en liepen zingend achter het beest aan. In een stal vonden ze het buitenechtelijke kind dat, tot hun grote genoegen de Christus bleek te zijn. Kerst. Christ. De tuinlieden gaven de moeder de oogst en dronken een glas gegist druivensap. Zonder de essentie geweld aan te doen, is het verhaal eeuwen later nogal aangepast in het Boek terechtgekomen. Zo is aan de tuinlieden, waarschijnlijk door het druivensap, een bepaalde mate van wijsheid toegeschreven, waardoor ze als Wijzen te boek zijn komen te staan. En zo wijs waren ze niet; ze konden niet eens tellen. Het waren er vier, niet drie. Daarom hebben we het nog steeds over een kerstvertelling.

Enfin, vanwege hun reis naar Christus begonnen mensen de tuinlieden destijds kerstlieden te noemen, en omdat ze het leuk vonden om tijdens hun reizen te zingen, weet u ook meteen waar de term kerstlied vandaan komt. Dan is er het misverstand van de looprichting. Dit komt hoogstwaarschijnlijk voort uit het feit dat ze hun groentes oogstten, maar ze kwamen bijna zeker uit het noordwesten. Niet uit het oosten, wat veel mensen denken. Grappig is overigens dat de schriftgeleerden zich er wel bewust van waren dat ze het kerstfeest anders beschreven dan hoe het werkelijk was. Fake News avant la lettre. Eén van de aanwijzingen daarvoor is te vinden in het woord kerstmis zelf. Ik ben blij dat het weer achter de rug is. Prettig 2018. Ruben Korfmaker.