Heel Abbega vlagt voor 70ste trouwdag van Jan (96) en Afke (92) Otter

Jan en Afke Otter uit Abbega hebben maandag hun 70ste trouwdag gevierd. ,,De iene kin net sûnder de oare, sa is it gewoan.’’

Een platina bruiloft, dat is een fenomeen in Friesland. Per jaar vieren ongeveer drie echtparen hun 70ste huwelijksverjaardag (CBS).

Maandag was het feest in Abbega. ,,Der hingje wol 25 flaggen oan de line yn de tún’’, zegt Jan Otter (96) ‘s morgens opgewekt. Ook bij de buren en bij Jans broer, die een eindje verderop in het kleine dorp woont, zijn vlaggen uitgestoken. ,,En blommen... Der steane hjir allegear blommen! Ek fan de kening en de keninginne. En fannemiddei komt de boargemaster.’’

Ja

Jan (96) en Afke (92) Otter-Tjalsma waren maandag precies 70 jaar getrouwd. Op 1 maart 1951 zeiden ze ‘ja’ tegen elkaar in het gemeentehuis van Wymbritseradiel in Sneek en voor de hervormde kerk in Abbega. Het echtpaar is al die tijd onafscheidelijk gebleven. ,,De iene kin net sûnder de oare, sa is it gewoan’’, zegt zoon Andries Otter (68) uit Gaast.

Mem is doof en bedlegerig (,,Se hat in soad siik west, mar áltyd trochsette hè’’) en heit wordt op zijn 96ste ook ietsje minder. Zijn ouders komen het erf dan ook niet meer af, maar dat geeft niks want ze wonen schitterend aan de Boalserter Feart. ,,Der is altyd wol ferdivedaasje. In pear wiken ferlyn stie de feart fol reedriders, yn de simmer komme de boatsjes foarby.’’

Snel verliefd

Jan en Afke leerden elkaar kennen op de bruiloft van een neef. Ze werden al snel verliefd. Na hun trouwen betrokken ze de woning náást Jans ouderlijke huis in het buurtschap Abbegaesterketting. Ze kregen er zoon Andries en dochter Trijntje. Heit was zelfstandig feerider en veel weg, mem regelde alles thuis. ,,We moasten ús al oan de regels hâlde. Strang? Nee, it wie goed.’’

Nog altijd wonen zijn ouders ‘thuis’, maar nu wel met een beetje hulp. De thuiszorg komt, er is een huishoudelijke hulp, de kinderen maaien ‘s zomers het gras en brengen regelmatig de boodschappen. De Abbegaesterketting verlaten, daar moeten ze nog niet aan denken. Zoals Jan Otter zelf zegt: ,,Sa lang as we hjir bliuwe kinne, dogge we dat.’’