Kinderen starten actie als kapsalons van vader en moeder maar dicht blijven: ‘Family power’ 

BOLSWARD Wat doe je als zowel de kapsalon van je vader als die van je moeder al meer dan twee maanden is gesloten vanwege de coronamaatregelen? Dan kom je in actie. Dat is althans wat Sylvan, Romy en Lara Hogeboom dachten. Ze startten een crowdfund. De teller staat na twee weken op ruim 3500 euro. ,,We zijn iedereen enorm dankbaar.”

,,Ik was thuis aan het schilderen toen die drie belhamels me opbelden”, vertelt Markus Hogeboom over het moment dat hij hoort van de actie van zijn kroost. ,,Met m’n kwast nog in de handen nam ik de telefoon op. Toen raakte in toch wel geëmotioneerd. Wie wil er nu niet zulke geweldige kinderen?”

Het gevoel is in eerste instantie dubbel, geeft moeder Anita Dijkstra aan. ,,Je voelt je een beetje bezwaard. Het lijkt misschien wat op schooien en er zijn meer die het moeilijk hebben.”

Dat gevoel maakt al snel plaats voor dankbaarheid, een woord dat vaak valt. Zeker als ze ziet hoe de actie aanslaat en wie er allemaal doneren. ,,Al die vrienden, familie en klanten. Maar ook onbekenden. Zij helpen ons nu zodat wij onze salon kunnen houden. Ik was in tranen van ontroering.”

,,Dat komt ook door de trouwe klantenkring die ze in al die jaren hebben opgebouwd”, vermoedt Sylvan. ,,Zij hebben de mensen altijd goed behandeld. Daar merk je nu aan de waardering die ze krijgen.”

Want samen zijn ze goed voor meer dan tachtig jaar kapperservaring. Markus zit al 44 jaar in het vak, Anita tikt de 38 knipjaren aan. Ze zijn dan wel niet meer getrouwd, beiden zitten nog zonder problemen in hetzelfde pand aan de Kleine Dijlakker in Bolsward.

De zorgen nemen echter de laatste weken toe, als het perspectief voor kappers uitblijft. Zelfs bij ras-optimist Markus. ,,Het water staat aan de lippen. We hebben al tien weken niks aan inkomen. Straks zijn we genoodzaakt dit pand te verkopen. Dat kan niet de bedoeling zijn. Dat onze kinderen nu zo begaan zijn met het lot van hun ouders, daar zijn we trots op.”

Anita knikt instemmend. ,,Het geeft echt een gevoel van family power”, vult ze aan. ,,We zijn dan wel niet meer samen, we hebben nog wel samen dit pand. En de band met de kinderen is zo goed. Daar kun je alleen maar van dromen.”

Die kinderen merken een omslagpunt bij hun doorgaans positief ingestelde ouders. De kappers moeten als sinds medio december de deuren gesloten houden en vooralsnog is er geen uitzicht op een heropeningsdatum. ,,Ze klagen nooit”, wijst Romy op haar ouders. ,,Zijn altijd positief, maar nu wordt het wel echt serieus. Toen hebben wij besloten als kinderen om hen te helpen. Normaal zorgen ze altijd voor ons, nu is het even andersom.”

,,Ik raak niet zo snel in paniek, maar nu ben ik wel bezorgd”, erkent Markus. ,,Stel dat we begin maart weer open mogen, dan ben je al tweeënhalve maand dicht. Je hoeft geen econoom te zijn om te bedenken dat dat niet goed gaat..”

,,Het frustrerende is dat je weet dat je een goed bedrijf hebt, maar nu gedwongen de deuren moet sluiten”, gaat Anita verder. ,,En we zijn niet de enige hoor. Er zijn meer die het zwaar hebben”, benadrukt ze.

De steunpakketten vanuit de overheid vallen tegen en zijn niet voldoende om de vaste lasten te dekken. ,,Het is een bijstandsinkomen waarvan je een gezin moet onderhouden, maar ook de zaak van moet betalen.”

,,Het klinkt leuk, maar je komt constant tekort”, haakt Markus in.

En dus is de actie van hun kids meer dan welkom. ,,Op de eerste dag was er al meer dan duizend euro binnen”, vertelt Sylvan. ,,Dat hadden we ook echt niet verwacht”, gaat Lara verder. ,,Ook de reacties die mensen er bij schrijven zijn hartverwarmend.”