Arno Wip legt voorzittershamer SC Bolsward neer

BOLSWARD Het leiden van de Algemene Ledenvergadering was gisteren zijn laatste daad als voorzitter van SC Bolsward. Arno Wip neemt na dertien jaar afscheid als bestuurder van de voetbalvereniging. Hij leidde de club door verschillende fusietrajecten naar de vereniging die het nu is. Wip is trots, maar ook zelfkritisch. ,,Misschien ben ik wel drie jaar te lang door gegaan.”

Het is in 2007 als Wip zich aanmeldt als lid van de jeugdcommissie. Zijn dochter wordt spelend lid en hij wil iets voor de club doen. Niet veel later stelt hij op de eerste de beste vergadering die hij bijwoont dat hij wel voorzitter van de jeugdafdeling wil worden. Toenmalig voorzitter Berend Bilker kondigt daar zijn afscheid aan, Wip geeft meteen aan in dat gat te willen springen. Hij is de laatste in een voorstelrondje langs de nieuwe vrijwilligers. ,,Wat wil je doen?”, herhaalt hij de vraag die hem gesteld wordt. ,,Ik wil voorzitter worden”, antwoordt hij zonder blikken of blozen.

Niet veel later -in 2008- zwaait hij de scepter over het jeugdbestuur. ,,Ik ben liever voorzitter dan deelnemer”, is zijn overtuiging. Bilker neemt bewust afstand omdat hij niet voorziet dat de drie clubs -Bolswardia, CAB en RES- op dat moment snel samenkomen, een fusie waar dan al over gesproken wordt. Datzelfde geldt voor de doorontwikkeling van het sportcomplex.

Wip heeft dus meteen twee richtpunten. Twee leerzame dossiers die zich door de jaren heen zullen vullen. ,,We zijn nog op het gemeentehuis in Witmarsum geweest voor een gesprek met de wethouder over de doorontwikkeling van Het Bolwerk. Hij zei: we gaan pas wat doen als alle drie verenigingen samenkomen.”

De jeugd van Bolswardia en CAB voetbalt dan al enige tijd samen. Al in 2004 worden zij samengevoegd onder de naam JV Bolsward. RES sluit hier in 2011 een jaartje bij aan, maar gaat daarna weer zelfstandig verder. Dat zal niet lang standhouden, want als Bolswardia en CAB ook bij de senioren fuseren (het is 2013, de oprichting van SC Bolsward), sluiten ook de rooms-katholieken daar twee jaar later bij aan.

Wip is vanuit het jeugdbestuur ‘gepromoveerd’ tot voorzitter van SC Bolsward en is nu ineens preses van drie samengevoegde verenigingen. ,,Op het moment dat de stemmingsuitslag van de vergadering van RES binnen kwam, ging in de Bolswardia-kantine de muziek aan en de tap open. Ik dacht alleen maar meteen: en nu dan?”

Wip is iemand die vooruit kijkt, zo zegt hij zelf. Iemand die géen voetbalachtergrond heeft. Soms een voordeel, soms een nadeel. ,,Om verengingen samen te voegen heb je geen voetbalachtergrond nodig”, is hij van mening. Hij benadert de fusie bijna zakelijk. ,,Voor mijn werk was ik ook projectleider. Ik voelde mij daar wel senang bij. Ik had geen sentiment richting het voetbal. Er werd continu gerefereerd aan de geschiedenis, maar daar had ik niks mee. Ik wees alleen naar de toekomst.”

De sportieve samenvoeging is dan afgerond. Wip merkt aan het einde van zijn vorige termijn al dat het misschien tijd is om een stap opzij te zetten. ,,De fusie is klaar. Nu moet er iemand met meer voetbalverstand komen”, redeneert hij destijds al. ,,Ik had wel eens het gevoel dat ik het respect miste omdat ik geen voetbalhart heb.”

Hij is daarin ook eerlijk: ,,Dat is wel wat je mist: zicht op het voetbal. Ik had daar niet genoeg gevoel bij. Ik kende niet alle poppetjes, wist niet precies wie waar zat.”

Omdat er zich geen opvolger aandient, blijft Wip -in het dagelijks leven Specialist Elektronisch Toezicht bij Reclassering Nederland- nog drie jaar aan. ,,Mijn vrouw zei: voor mij hoef je het niet te laten en er was geen andere kandidaat. Toen heb ik ja gezegd.”

Het is het begin van een roerige slotfase van zijn voorzitterschap, zo zal later blijken. Het bestuur intensiveert het bereiken van die andere stip op de horizon -het doorontwikkelen van het complex-, maar die blijft ver weg staan. Want de vernieuwing van de faciliteiten stagneert behoorlijk. Wip leert dat de ambtelijke molen op het bestuurshuis in Sneek niet altijd draait in het tempo dat hij en zijn medebestuurders voor ogen hebben.

Er worden plannen gesmeed en ingediend, maar het woord ‘complex’ is op twee manieren van toepassing op het stukje Bolsward waar zich de sportvelden bevinden. Over het hele gebied wordt al lange tijd gesproken en dat houdt de ambities van de voetbalvereniging tegen, meent Wip. Het steekt de aftredend voorzitter dat er na al die tijd nog weinig gebeurd is om de boel op te knappen. ,,We hebben zeven gebouwen, maar we hebben er maar één nodig”, geeft hij als voorbeeld. Een nieuw kunstgrasveld lijkt er volgend jaar dan toch eindelijk te komen. Een doekje voor het bloeden, want dat veld is al langer toegezegd. Bovendien reiken de ambities verder.

Ook dient zich een nieuwe, belangrijke beslissing aan, ditmaal weer op sportief gebied. Op de ledenvergadering van twee jaar geleden wordt de roep voor één prestatie-elftal sterker. Sinds de fusie had SC Bolsward zowel op zaterdag als op zondag een eerste elftal dat prestatief speelde, maar het niveau is met twee vierdeklassers te laag voor een stad met de omvang van Bolsward, zo is de gedachte.

Het bestuur laat de keuze aan de leden. Met goedkeuring van die leden wordt een commissie ingesteld die onderzoekt welke speeldag het meest toekomstbestendig is en het meeste draagvlak kent. In de commissie zit een vertegenwoordiging van zaterdag- en zondagspelers. De club staat onder voorzitterschap van Sander de Rouwe en vindt in Annie van der Werf een secretaris. Het advies dat de commissie aan het bestuur aanbiedt is dat volgens hen zaterdag de meest geschikte speeldag is. ,,Wij hebben als bestuur alleen gekeken of het proces goed verlopen is. Of de opdracht goed uitgevoerd is. Daarop hebben wij het advies overgenomen”, legt Wip uit.

Dat heeft de nodige gevolgen. ,,Dat was voor het eerst dat ik ook privé last kreeg van het hele verhaal. Mensen keken me niet meer aan of groetten me niet meer. Dan gaat het niet meer om Arno Wip als bestuurder, maar om Arno Wip als mens. Dat was voor mij niet meer op de bal, maar op de man.”

Ook hier steekt hij de hand deels in eigen boezem: ,,Ik ben er wel heel hard achter gekomen dat ik die verbinding miste. Ik had niet voorzien dat de emotie zó belangrijk was.”

Anderzijds geeft hij aan het proces precies zo over te doen, mocht de situatie zich weer voordoen. Sterker nog: het had bijna niet eens zo ver hoeven komen, doet Wip uit de doeken: ,,Een jaar eerder werd ik door een aantal spelers gebeld. Wij zijn er wel uit, zeiden ze.”

Intern was er onder beide spelersgroepen gepeild wat de voorkeur had om zo naar één prestatieteam te gaan, maar dit was allemaal te kort dag en bleek daarom op dat moment niet realiseerbaar.

,,Ik had er geen regie meer over”, doelt hij op de ontwikkelingen en stroom emoties die loskwamen. ,,Ik zie wat er gebeurt, maar ik kan het niet zelf sturen.”

Voor hem hangen de eensgezindheid binnen de voetbalvereniging en de gemeentelijke bereidheid tot hervormingen samen. ,,Wij vechten als voetbal in Bolsward voor het realiseren van de verbetering van het complex. Ik vind dat SC Bolsward zich moet inspannen om prioriteit één te krijgen. Wat daar niet in past is een nieuwe discussie bij het voetbal onderling, al kan de gemeente de oprichting van een nieuwe vereniging niet tegenhouden.”

Wip is wel blij dat de speeldagkeuze nog onder zijn voorzitterschap genomen is. ,,Zo’n zure appel moet je nog doorbijten. Dit kunnen ze mij nog nadragen. Dat vind ik niet erg. Ik vind het wel erg dat sommigen het mij persoonlijk nadragen, maar ik sta er nog steeds 100 procent achter.”

Samenvattend: ,,Het is één grote leerzame periode geweest. Ik had achteraf honderd dingen anders kunnen doen, maar ik vind wel dat er heel veel bereikt is. Ik heb mijn rol naar eer en geweten ingevuld. Ik heb wel het gevoel dat het beter was geweest als ik drie jaar geleden was gestopt, maar dat is een koe in de kont kijken.”

Binnen het bestuur vinden meerdere wijzigingen plaats. Wip daarover: ,,Het stemt mij positief dat de volgende lichting mensen opstaat. Ik ben er van overtuigd dat het de club nieuwe energie geeft. SC Bolsward wordt vaak een slapende reus genoemd. Het wordt tijd dat die nu ontwaakt. Dat dit na mijn voorzitterschap gebeurt, is helemaal niet erg.”

Yme Gietema.