COLUMN | Er is een Bolswarder doodgegaan

Hij was Bolswarder in hart en nieren. Hij hield van zijn ‘stadsie’ en van de mensen, was sociaal zeer bewogen, had humor en een goed onderbouwde eigen mening. Het zijn van die mensen die je maar een paar keer in je leven tegenkomt. Johan Huisman was zo’n mens.

Levenslustig en vrolijk. Iemand die de indruk wekte het eeuwige leven te hebben. En dan bereikt je het bericht dat hij plotseling is overleden. Nog maar 72 jaar oud.

Ik leerde hem kennen als journalist van de Leeuwarder Courant toen ik in Bolsward kwam wonen en werken. Hij was wethouder voor Bolswards Belang. We hadden veel contact. Ik schreef geregeld over hem en als het moest ook kritisch. Vond hij helemaal niet erg ‘Goed stukkie en het klopt nog ook’, kon hij dan in het voorbijgaan zeggen.

Later belandde ik samen met hem in de redactie van het clubblad van SC Bolsward, want het was ook een echte voetbalman. Hij heeft zowel bij RES als Bolswardia gespeeld, maar zijn grote liefde was toch Barcelona. Dat stak hij met de haast onafscheidelijke Barcelonasjaal om nek niet onder stoelen of banken.

Ook was hij nauw betrokken bij het wel en wee van SC Bolsward. Hij stond voor de fusieclub en maakte zich daar op alle mogelijke manieren nuttig voor, maar hij zette zich via de bewonersraad van de Huurdersvereniging Friesland ook in voor de sociale volkshuisvesting in Friesland.

Johan Huisman: klein van stuk, maar groot van geest.

Max van den Broek.