COLUMN | Zondagochtendritueel

Een regenachtige zondagochtend in Holwerd. We zaten in de boot naar Ameland te wachten op de afvaart. Vlak naast de boot is het uitzwaaipunt waar je met de auto kan komen. Vanwege het druilerige weer en het beperkte aantal ingescheepte vakantiegangers was de uitzwaaikade leeg. Toch kwam er op de valreep nog een gloednieuwe grijze middenklasser aanrijden, maar die kwam niet om uit te zwaaien.

De auto werd aan het eind van de kade geparkeerd. Er stapte een ouder echtpaar uit. De man had een pet op en een jack aan in dezelfde grijze kleur als de auto. De vrouw droeg een regenjas en bond een plastiek regenkapje op haar grijze krullen. De man kuierde naar de rand van de kade en ging in de miezerige regen over de Waddenzee staan uitkijken. De vrouw dook in de kofferbak en viste er verschillende poetsdoeken uit. Daarmee ging zij de al blinkende auto te lijf met het gratis regenwater als poetsmiddel. De man had zijn handen diep in de zakken van zijn jack gestoken en keurde de poetsende vrouw geen blik waardig. Toen de regendruppels groter werden keerde hij terug naar de auto en wilde achter het stuur kruipen.

De vrouw moest echter ook de binnenkant nog poetsen, dus dat ging niet door. Dus bleef hij op een meter afstand in de inmiddels stevige regenbui naar de poetsende vrouw staan kijken. Toen de boot vertrok drupte de regen via de klep van zijn pet gestaag op de glazen zijn beslagen bril.

Max van den Broek.