Elf zenuwachtige pietjes als ontbijtgast bij Sinterklaas

Bolsward - De zenuwen gierden door het lichaam van de elf gelukkigen die met hun volle stempelkaart van de Pietenvossenjacht een ontbijt met de Sint hadden gewonnen.

In een lange rij stonden ze, vergezeld door een ouder, te wachten tot ze Het Weeshuis, het tijdelijke onderkomen van de Sint, binnen mochten gaan. Bij de ingang wachtte hoofdpiet Pedro ze op en voorzag ze ieder van een pietenmuts met daarop hun naam. Ties, Jeske, Bas, Wout, twee Mirthes, Ilse, Tygo, Naomi, Jacey en Jinte namen plaats tussen de pieten. En aan het hoofd van de tafel? Daar was een plek gereserveerd voor de goedheiligman.

Zo zaten er ineens elf pietjes (en een enkeling verkleed als hulpsinterklaasje) aan de grote, lange tafel. Keurig gedekt, met pakjes op tafel en - niet geheel onbelangrijk - het etenswaar al op het bord. Klaar om aan te vallen zaten ze, maar eerst moest er nog gezongen worden. ‘Zie ginds komt de stoomboot’ werd ingezet en uit volle borst zongen de winnaars mee.

Maarja, als je dan eenmaal mag beginnen met eten, is dat natuurlijk wel een beetje spannend. De pieten schoten te hulp en hielpen de kinderen met het smeren van hun broodjes en binnen afzienbare tijd zat iedereen tevreden te smullen. „Heeft iemand nog een vraag aan mij?”, vroeg de Sint om de ontstane stilte te doorbreken. Het bleef stil aan de tafel: iedereen was immers aan het eten. „Zij mogen natuurlijk niet praten met hun mond vol”, merkte hoofdpiet Pedro op. „Maar de papa’s en mama’s zijn niet aan het eten, dus die kunnen ondertussen wel even een liedje zingen.”

Gewillig lieten de ouders zich in een kooropstelling dirigeren door de hoofdpiet. „Nou, Sinterklaasje Bonnebonnebonne dan maar?” en achteromkijkend naar de etende kinderen: „Een lekker kort liedje, dat hebben ze het liefst.”