‘Meester Age’ al veertig jaar een begrip in Bolsward

Bolsward - Al veertig jaar werkt Age Huitema uit Bolsward in ‘de hemel’. Vol energie, positiviteit en betrokkenheid staat hij aan het roer van de Sint Maartenschool, waar het destijds allemaal begon. ‘Maar deze jongen verveelt zich niet, hoor.’

„Het begon met een belletje van meester Krijnsen, in 1979. Hij vroeg of ik in wilde vallen, want er was een juf ziek”, blikt Age Huitema (63) grijnzend terug. Meester Krijnsen, inderdaad, want zo kende Huitema zijn oude schoolmeester. Eigenlijk zijn hij en de Sint Maartenschool (destijds nog de Sint Antoniusschool) alleen in zijn middelbare schooltijd en pabo-tijd van elkaar gescheiden geweest. „Dit is mijn thuis, zo voelt het echt.”

‘Dit moet ik doen’

Om na zijn tijd in militaire dienst toch wat geld te verdienen, ging hij aan de slag bij Nestlé (nu Hochwald). „Maar toen dat telefoontje kwam, wist ik het gelijk: dit moet ik doen.” Groep 6, hij weet het nog goed. ,,Het was alsof ik in de hemel kwam.”

Een invalbeurt werd ‘tot de kerstvakantie’ en tot de kerstvakantie werd het hele schooljaar. ,,Niet zo fijn voor de zieke juf, maar wel fijn voor mij”, grinnikt Huitema. Na het schooljaar kwam er een vacature vrij, in groep 5. De rest is verleden tijd.

Voor de klas staan vindt Huitema - nog steeds - het mooiste wat er is, maar na een paar jaar voelde hij ook de behoefte om mee te denken over de koers van de school. De positie van adjunct-directeur kwam vrij en deze kans greep Huitema met beide handen aan.

Hij groeide dusdanig in zijn rol dat hij, toen meester Krijnsen op de nieuwjaarsborrel in 1997 aankondigde dat hij zou stoppen als directeur, op pole position lag voor deze functie. „We zaten met z’n allen aan tafel toen hij zei: ‘Per 1 november stop ik’ en wijzend naar mij: ‘En daar zit mijn opvolger’.”

Al twintig jaar heeft ‘meester Age’ dus geen eigen klassen meer. „Maar ik ben die binding met de kinderen nooit verloren. Je wil echt niet dat de leerlingen langs je kantoor lopen en denken: ‘Wie is toch die man die altijd in dat hokje zit?’”

Hetzelfde geldt voor de binding met het docentschap. „De lessen begrijpend lezen doe ik nog steeds en als er op een woensdag even niemand op groep 5 stond, dan viel ik in. Daar heb ik als jongetje voor gekozen, dat blijft toch iets prachtigs.”

Maar een school met het volume van de Sint Maartenschool vraagt ook om veel geregel. ,,Eigenlijk hoort hier een soort fulltime manager te zitten, maar dan zou je de connectie helemaal verliezen. Als ik te ver af zou dwalen en in mijn ivoren toren zou gaan zitten, zou ik niet meer in gesprek kunnen.”

Kamperen op Vlieland

Op school is hij altijd bezig, maar op Vlieland komt Huitema volledig tot rust. Kamperen met zijn vrouw Theuna en (vroeger) met kinderen Jurrien en Anneke. „Onze tent zetten we in de meivakantie op en die breken we halverwege september weer af, heerlijk.”

En dan verschijnt hij vlak voor het begin van het schooljaar weer helemaal opgeladen aan het front. „Dat is pas echt mooi. ‘Honger naar de bal’ noem ik het altijd. Je ziet dan dat iedereen weer zin heeft om aan de slag te gaan.”

Dat steeds meer randzaken een rol gaan spelen binnen het primaire onderwijs, noemt Huitema jammer. „Natuurlijk merken we het lerarentekort hier ook. Vervanging is bijna niet te krijgen. We zitten in de tiende lesweek en de vervangerspool is al helemaal leeg”, verzucht hij. „Maar ik heb nog nooit een klas naar huis gestuurd, dus dat gaan we ook niet ineens doen. Dan moet je zoeken naar creatieve oplossingen.”

Desnoods springt hij zelf een keertje bij, want tussen de kinderen, daar voelt Huitema zich thuis. Alsof hij sinds zijn eerste dag voor de klas in groep 6 geen dag ouder is geworden. Gepassioneerd vertelt hij over de school en de visie die daarbij hoort. „Je moet doorontwikkelen, maar wij doen dat met kleine stapjes. Inkakken of indutten, dat past niet bij mij en niet bij de school. Maar als er iets gaat gebeuren, doen we dat weloverwogen en drukken we het niemand door de strot.”

Inkakken? Niets daarvan

Inkakken, daar heeft Huitema sowieso veel te veel energie voor. „Ik ben een druk mannetje en ik wil altijd leren. Als mijn kleinkinderen nu zeggen ‘Kijk pake, dit is TikTok’, dan wil ik weten wat dat is. Vorig jaar heb ik bovendien nog een opleiding gedaan.”

Het zit in ‘de aard van het beestje’, zo stelt Huitema. „Laatst zaten we met een paar ouden van dagen om de tafel en hadden we het over afbouwen richting het pensioen. ‘Afbouwen? Kan er in plaats daarvan ook nog een jaartje bij?’, heb ik toen gevraagd. Wat een gemiep allemaal. Als voetballer was ik ook geen bankzitter. Ik wilde die 90 minuten altijd vol maken. Dat ga ik hier dus zeker ook doen en als het kan ga ik het liefst nog langer door.”

Een receptie met koffie en cake tijdens zijn jubileum „en dan steeds maar weer handjes geven”, dat zag Huitema dan ook zeker niet zitten. In plaats daarvan kreeg hij een ander cadeau van zijn collega’s. „Een wandeltocht door de stad met theatermaker Tjerk Ridder en zijn ezel Lodewijk. Dat hadden ze niet beter kunnen kiezen. Maar daarnaast wilde ik ook wat teruggeven aan de kinderen en hun ouders. Dat hebben we gedaan in de vorm van een musical.”

De verschrikkelijke schoolmeester

Om het jaar voeren de juffen en meesters een musical op voor de kinderen en dit jaar is dat er eentje met een speciaal tintje én een flauwe knipoog. De verschrikkelijke schoolmeester, het kinderboek van Dolf Verroen, is omgebouwd tot schoolmusical. „Toen wilden ze eerst dat ik de hoofdrol zou gaan spelen, maar dat dacht ik dus even niet. Ik ben wat door het script gaan bladeren en zag daar Janus, dat is een beetje een eenvoudige, maar wel leuke jongen. Nou, zo wil ik wel door het leven gaan”, grapt hij.

Vorige week donderdag en vrijdag (in de week van het officiële jubileum van Huitema) werd de musical meerdere malen opgevoerd voor de ouders en kinderen van de school. Met zijn petje achterstevoren op zijn hoofd en zijn ‘dommige’ uitspraken had Janus, zichtbaar genietend, de lachers op zijn hand en wist hij met zijn ‘klasgenoten’ de hele zaal tegen de verschrikkelijke schoolmeester op te zetten.

Marissa de Jong.