Vier vrienden, vijf Elfstedentochten, één goed doel

SCHETTENS Vier vrienden, vijf Elfstedentochten, één goed doel: Jelko Buma, Reinder van Abbema, zijn neef Sijmon van Abbema en Sander Spijksma hebben zichzelf een behoorlijke uitdaging op de hals gehaald. In 2020 willen zij Frieslands bekendste rondje op vijf verschillende manieren afleggen. Door middel van sponsoring zamelen zij daarmee geld in voor het Foppe Fonds. ‘Een hartstikkene prachtig doel’.

,,Die schaatselfstedentocht komt wel verschrikkelijk dichtbij”, realiseert Sander Spijksma, met 19 jaar de jongste van het stel, zich halverwege het gesprek. De heren zitten buiten, naast keet de Âld Haven, waar het plan bekokstoofd is.

De vier, afkomstig uit Schettens en Witmarsum, hebben intussen voorzichtig de eerste schreden gezet op het kunstijs van Thialf. Het is de enige niet de regisseren variant: die op natuurijs. Dus wijken de keetgangers uit naar de Weissensee voor de Alternatieve Elfstedentocht. Eind januari reizen meer dan vierduizend tourschaatsers naar het Oostenrijkse meer om daar hun 200 kilometer binnen twaalf uren af te leggen. Onder hen de vier goededoelenschaatsers. ,,Dat wordt de moeilijkste”, voorspelt Jelko (22).

Want veel ervaring op de glij-ijzers hebben ze niet. Een trainingsrondje op skeelers, met een ‘afdaling’ vanaf het viaduct tussen Schettens en buurdorp Schraard, was al een avontuur op zich. Daarom wordt de trainingsintensiteit opgeschroefd. ,,We willen nu twee keer per week naar Thialf”, vertelt Reinder

En toch zijn ze vastberaden. Het plan ontstond ruim een jaar geleden, in diezelfde keet. Dat ging na het innemen van de nodige biertjes, maar een man een man, een woord een woord, zo is de redenatie. Bij wijze van ‘contract’ staan de handtekeningen van de vier op één van de keetmuren.

Sijmon kan, samen met Jelko, teren op de meeste ervaring. Zij fietsten op vier Pinkstermaandagen het welbekende kruisje binnen. ,,Maar de uitdaging is er dan wel een beetje vanaf”, meent hij. En dus, toen het onderwerp ter sprake kwam in de keet, werd voor een uitbreiding van het Pinksterweekend gekozen. ,,Dan kunnen we ‘m de dag ervoor ook wel steppen”, werd als eerste geopperd. Door een stukje overtoepen in combinatie met een dosis grootspraak ontstond al snel een trilogie: de wandeltocht een week eerder is een prima toevoeging aan het schema, zo meent de groep. Die bestaat in eerste instantie uit zes, maar na een eerste trainingswandeling zijn er twee ,,al snel genezen”. Gelach volgt.

Het duo kreeg nog wel een digitale veeg uit de pan op de speciale Facebookpagina waar de vier op geestige wijze verslag doen van hun voorbereidingen. Want ja, afzeggen doe je niet zomaar. Sterker nog: voor de vier die hun handtekening hebben gezet, geldt een ‘straf’ bij het niet volbrengen van de missie. Een tatoeage met de woorden ‘net slagge 2020’ op een ongebruikelijke plek. Wederom een brede grijns op de gezichten van het kwartet.

Naast de eerder genoemde schaatstocht is het zeilen ,,ook wel gezellig”, waardoor het totaal op vijf komt. De zeilelfstedentocht is overigens geen officiële, maar komt op typische wijze tot stand. Het is vijf jaar geleden als de groep keetgangers een barbecue houdt. Plotseling zien zij een zeilboot aankomen in het donker. Het blijkt Theake Kuipers te zijn, die in zijn eentje bezig is te Friese wateren te trotseren. Hij meert aan in het haventje in Schettens, waar de keet vlak naast staat. Een paar biertjes en beerenburgjes later, besluit de schipper in de keet te slapen. ,,Sindsdien hebben we altijd contact gehouden”, legt Sijmon uit. Vandaar de onconventionele zeilvariant langs elf steden.

Onlangs deden drie van de vier, samen met Theake, mee aan de Bikkeltocht, een zeilwedstrijd over 70 kilometer. Bij wijze van training. ,,Dat was nog best zwaar”, kijkt Reinder terug.

,,We zijn allemaal wat hobbyboertjes als het om sporten gaan”, vat Jelko de fitheid van het kwartet samen. Ook de benodigde materialen zijn in eerste instantie niet allemaal aanwezig. ,,Ik had helemaal geen racefiets”, geeft Reinder als voorbeeld.

En dus is er tot dusver het meest getraind voor de Wandelelfstedentocht. ,,Want daar heb je verder niks voor nodig”, is de logische verklaring. Zondagen worden aangegrepen voor de nodige loop-kilometers. ,,Daar hebben we in eerste instantie niet altijd zin in”, vertelt Reinder lachend. Bijvoorbeeld als het zaterdagavond net even iets later wordt dan gepland. ,,Maar het is wel altijd bere-gezellig”, aldus Jelko. ,,We kunnen elkaar goed opstoken.”

Wel ligt de verleiding op de loer. Zo wandelden de vier onlangs op een mooie dag naar Franeker, waar ze zouden eten. De maaltijd liet echter even op zich wachten en de goudgele gerstenatjes vonden gretig aftrek. Sander: ,,En toen moesten we nog terug. Dat was zwaar.”

De voorpret is mooi, maar met de koppeling aan een goed doel groeit het uit tot meer dan een ludieke actie. ,,Dit staat dicht bij ons”, legt Jelko de keuze voor het Foppe Fonds uit. ,,Het Foppe Fonds zet zich in voor minder validen, zodat zij toch kunnen sporten.”

De vier hebben een streefbedrag van tienduizend euro in gedachten. Wel stuiten ze op de nodige scepsis bij vrienden en familie. Reinder: ,,Weinig mensen hebben er vertrouwen in. Het is eerst zien, dan geloven.” Ze verwachten dat de steun op gang komt als ze de eerste tocht hebben volbracht.

,,Maar ik heb er echt zin in, al kijk ik er ook wel tegenop”, blikt Reinder vooruit. De rest knikt instemmend. ,,Het brengt wel enige spanning en druk met zich mee.” ,,We kunnen nu niet meer terug”, meent Jelko. Reinder grapt: ,,Als ik het niet haal, verbreek ik al mijn contacten en ga ik ergens anders wonen.”

Meer informatie over de actie en de mogelijkheid tot doneren op www.aldhaven.nl.

Yme Gietema.