Leerzaam jaar voor wielrenner Jelte Krijnsen

BOLSWARD Hij droeg het shirt van de nationale ploeg, koerste in Zuid-Korea en werd eind september Nederlands kampioen op de ploegentijdrit. ,,Een redelijk goed seizoen”, vat Jelte Krijnsen (18) voorzichtig samen. ,,Ik heb veel stappen gemaakt.”

De winst met zijn team -dat rijdt onder de prachtige naam Willebrord wil Vooruit- op het NK ploegentijdrijden voor junioren was een fijne kers op de seizoenstaart.

In Dronten legden Jelte en zijn drie teamgenoten de 34,3 kilometer ruim een halve minuut sneller af dan de concurrentie. ,,We zijn favoriet”, zei de Bolswarder op voorhand. De blijdschap bij het halen van goud was er echter niet minder om.

Bijzonder was ook de koers in Zuid-Korea. In vijf etappes doorkruiste hij vanaf eind augustus het land, van oost naar west. ,,Onze ploegleiding heeft goede contacten daar”, verklaart hij droogjes de deelname in het Aziatische land. Voor de Bolswarder werd het bepaald geen onverdeeld succes: hij werd tweede in het eindklassement, vier seconden achter de Finse winnaar Veeti Vainio. ,,Op bonificatiesecondes verloren”, zegt hij ruim twee maanden later, enigszins balend. De Fin kwam in de tweede etappe, de koninginnenrit, net voor Jelte over de streep en pakte zodoende vier ‘bonussecondes’. Dat bleek een onoverbrugbaar gat.

Los van het prestatieve gedeelte, was de reis op zich al een avontuur. ,,We zijn ook nog twee dagen in Seoul geweest. Waarschijnlijk kom je daar niet zo snel weer..”

Een andere vooralsnog unieke belevenis was zijn selectie voor de nationale ploeg voor een meerdaagse koers in Zwitserland. Hij reed voornamelijk in een knechtenrol voor teamgenoot Lars Boven, die tweede werd in de eindrangschikking. Zelf eindigde hij 35e, maar droeg toch maar mooi het Nederlandse shirt. ,,Een mooie ervaring om voor het Nederlandse team te rijden.”

Hij deelt zijn bijzonderheden met een bepaalde ingetogenheid, alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Of alsof het nog niet genoeg is. Hij sprak een tijd geleden al de wens uit om ooit prof te worden. ,,Dat is nog steeds het geval”, klinkt het juist zelfverzekerd.

Mede daarom nam hij dit jaar, na het behalen van zijn vwo-diploma, een tussenjaar. Voor de zekerheid schreef hij zich wel een voor een studie technische bedrijfskunde, maar de ambitie op fietsgebied won. ,,Ik wilde mij een jaartje goed ontwikkelen. Nu heb ik meer tijd om te trainen. Anders zou ik er een universitaire studie naast gedaan hebben. Ik merk wel dat ik nu meer aankan.”

En dat is belangrijk. Na dit jaar is de Bolswarder, die op zijn twaalfde begon met wielrennen, junior-af. Dan volgt de stap naar de beloften. ,,Dat is best een grote stap. De afstanden worden dan ook een stuk langer. Nu zit dat rond de 120 kilometer per etappe, dan gaat het naar 180 tot 200 kilometer.”

Dan volgt ook een overstap naar een andere ploeg: Wielerploeg Groot Amsterdam. Voordelen: een beter programma en betere ploeggenoten in die leeftijdscategorie. Maar het belangrijkste:. ,,Lekker koersen. Daar doe je het voor.”

Yme Gietema.