Tinus van der Weide: al jaren de motor tijdens de Stepelfstedentocht

BOLSWARD - ,,Mijn doel is om te zorgen dat iedereen heelhuids in Dokkum aankomt.” Tinus van der Weide leidt het peloton steppers al jaren door de nacht. Hij geeft in de auto die voorop rijdt het tempo aan. Met een paar sponsen onder het gaspedaal als geheime wapen.

Van der Weide behoort in 1986 tot de groep van dertien die aan de start van de eerste Stepelfstedentocht staat. Na vier succesvolle tochten kruipt hij achter het stuur. ,,De vaste chauffeur hield op. Mijn vrouw zat in het bestuur en ik zei: ik offer mij voor dit jaar wel op.”

Wat hij dan nog niet weet, is dat het niet bij dat ene jaar zal blijven. Een opvolger komt er voor de volgende editie namelijk nog niet en dus neemt Van der Weide wederom de rol van tempomaker op zich. Hij leert echter van zijn debuut achter het stuur: cruise controll werkt niet bij auto’s als het tempo rond de 20 kilometer per uur ligt. Dus drukt de oud-Bolswarder een aantal sponsen onder zijn gaspedaal. ,,Anders verkrampt je hele voet”, legt hij uit.

De jaren die volgen blijft Van der Weide de chauffeur, vaak vergezeld door zijn vrouw Anja. ,,Zij neemt de thermoskan mee. Ze weet wanneer ze me wakker moet houden. Met name met zonsopgang is het zwaar. ‘Toe jong, even een bakje’, zegt ze dan tegen me.”

Bij de 25e Stepelfstedentocht verruilt Van der Weide, nu 59, nog één keer de auto voor de 12,5 inch wieltjes. ,,Ik wilde graag de vijf halen”, vertelt hij. ,,Dat was meteen de zwaarste.”

Het Pinksterweekeinde staat voor de Van der Weide’s al jaren in het teken van de Elfstedentocht. ,,Ik heb denk ik wel zeventig kruisjes”, telt Tinus snel in zijn hoofd. ,,Achttien keer de wandel, 39 keer de fiets, vijf keer de winterfiets, twee keer de schaats en vijf keer steppend.”

Daarnaast zet hij zich dus al jaren in als vrijwilliger. ,,Dat is zo gegroeid”, klinkt het nonchalant. Zaterdagnacht vertrekt het hele gezelschap vanaf de Bargefenne in Bolsward om zo aan de bovenste helft te beginnen. ,,We proberen half 6 in Dokkum te zijn.”

Vanaf daar mogen de deelnemers hun eigen tempo bepalen. ,,Dan rij ik zelf door naar Leeuwarden om te kijken of de stempelpost daar staat. Daarna ga ik naar Bolsward om daar de boel op te bouwen. Als iedereen daar weer weg is, dan is’t voor mij gebeurd. Dan ga ik even naar huis. ’s Middags gaan mijn vrouw en ik nog even kijken hoe de eersten binnenkomen”, schetst Van der Weide zijn weekend in het kort. ,,Daarna ga ik naar huis. Die avond lig ik voor zeven uur op bed, want de volgende dag moet ik weer fietsen.”

Yme Gietema.