COLUMN | Last dance

Tradities veranderen. Wat in het verleden overwoestbaar leek, blijkt met het klimmen der jaren toch niet het eeuwige leven te hebben. Zo gaat dat nu eenmaal. Niets blijft zoals het was. Soms gaan die veranderingen geleidelijk, zonder dat je er erg in hebt. Soms komt er zelfs geweld bij kijken. Een enkele keer weet je dat het moment gaat komen, maar zelfs dan komt het vaak toch nog onverwachts.

Dat laatste is het geval met het aankondigde einde van het Internationale Folkloristisch Dansfestival dat al sinds mensenheugenis aan het Heamiel is verbonden. Dansgezelschappen van over de hele wereld zijn de afgelopen tientallen jaren met hun cultuur, hun muziek en hun rituelen naar Bolsward afgereisd.

Het huidige bestuur, dat de dansers al bijna 30 jaar in de benen houdt, wordt een dagje ouder, maar niemand staat te trappelen om het van hen over te nemen. Bovendien werd het vinden van slaapplaatsen voor de dansgasten steeds lastiger. Dus restte het bestuur niet anders dan de ‘last dance’ aan te kondigen.

Het festival wordt het komende Heamiel nog eenmaal in zijn huidige vorm gehouden. Nog eenmaal zullen al die kleurrijk uitgedoste dansers door de straten van Bolsward zwieren. Maar zover hoeft het natuurlijk niet te komen.

Als we het Folkloristische nu eens uit de naam schappen en er mix van meer hedendaagse en folkloristische dansen van maken, dan moeten er toch jongeren te vinden zijn die het stokje overnemen. Tradities veranderen, maar hoeven daarom nog niet verloren te gaan.

Max van den Broek.