COLUMN | Moedermodel

Het gebeurde in een flits. Geheel onverwacht dus. Ineens zag ik ‘onze’ Vleermuisfontein heel kort door het beeld schuiven, gevolgd door shots van andere grote beelden en sculpturen. En onze waterspugende vriend stond niet op zijn vertrouwde plekje voor de Broerekerk. Waar zat ik naar te kijken? Was dit een extra uitzending van Opsporing Verzocht waarin aandacht werd gevraagd voor een grote beeldenroof of was een overijverige Oudjaarsploeg er al in geslaagd om de Vleermuisfontein te schaken om deze elders in Friesland tentoon te stellen.

Nee, zo bleek toen ik het geluid van de televisie weer inschakelde. Ik zat te kijken naar een reclamespot van het museum Beelden aan Zee in Scheveningen. Daar is momenteel het werk te zien van onze Belgische fonteinkunstenaar Johan Creten. Een fraaie overzichtstentoonstelling van hetgeen onze man uit Vlaanderen in de loop der jaren bij elkaar heeft geboetseerd. Met als één van de hoogtepunten de vele modellen die centraal hebben gestaan voor onze uiteindelijke Vleermuisfontein.

En zo komt het dus dat er een exacte kopie van hetzelfde materiaal en dezelfde grote voor de ingang van het Scheveningse museum staat. Nou ja, kopie? Volgens de beschrijving van het museum hebben we hier te maken met het moedermodel van de Vleermuisfontein ofwel de meest oorspronkelijke, originele versie. Wat wij in Bolsward hebben gekregen is dus uiteindelijk een kopie van dat moedermodel. Zo werkt dat soms in de kunst. Je gaat voor het origineel en moet uiteindelijk genoegen nemen met een kopie.

Max van den Broek.