COLUMN | Ervaren boodschapper

Het was rustig in de supermarkt. Naast een paar ijverige vakkenvullers en een eenzaam kassameisje, waren een oudere dame en ik de enige klanten.

De dame, met de grijze krullen in een strak permanent en gewapend met een fikse boodschappenlijst, liep enkele meters voor mij uit met een winkelwagentje waar vier grote boodschappentassen keurig in het gelid stonden opgesteld.

Aan de gestructureerde wijze waarop zij haar lijstje afwerkte en de boodschappen in de daarvoor bestemde tas deponeerde zag ik dat we hier met een ervaren boodschapper te maken hadden.

Even verloor ik haar uit het oog, toen zij tussen de stellingen met koffieproducten en blikvoer verdween. Ik volgde mijn eigen zoektocht naar de boodschappen die wel op een lijstje stonden, maar dat lag nog thuis op de keukentafel. Ik kreeg haar echter weer in het oog halverwege de winkel bij de zuivelafdeling. Daar stond zij bij de vla die toevallig helemaal onder in de koeling stond. De meeste pakken vla stonden inmiddels niet meer in die koeling. Die had zij bijna leeggehaald.

De pakken stonden in een kring om haar heen. Waarschijnlijk vanwege mijn verbaasde blik kwam ze onmiddellijk met uitleg. “Ik wil vla hebben met de langste houdbaarheidsdatum en die zetten ze helemaal achterin is mijn ervaring. Maar mij houden ze niet voor de gek.”

Later zag ik haar iets verder op alle eierendoosjes openen. “Ik wil grote eieren, dus ik check in welk doosje de grootste zitten.’’ Nee, haar hielden ze niet voor de gek.

Max van den Broek.