Geslaagde Gwenda: ‘Op naar het volgende’

BOLSWARD

,,Op naar het volgende”, klinkt het enthousiast. Gwenda Wiersma (18) is één van de vele geslaagde Marne college-leerlingen die vorige week haar diploma ontving. Haar route was echter een lastige.

Gwenda heeft sinds haar geboorte de oogziekte LCA. Leber congenitale amaurosis, zoals de volledige medische aanduiding luidt. Ze ziet kleuren en contouren, maar ,,lezen wordt niks”, zo zegt de pas geslaagde uit Nijland zelf.

De weg naar haar havodiploma vergde dan ook een hoop aanpassings- en doorzettingsvermogen. Ook van de kant van de middelbare school, overigens. Speciale boeken en aangepaste toetsen waren wel de meest noodzakelijke maatregelen. ,,Een grafiek in een wiskundeproefwerk, daar kan ik niks mee”, schetst ze als voorbeeld.

Langzaam vond ze haar draai op de ‘grote’ school. Want vanuit het vertrouwde Nijland naar het drukke Marne college, dat was toch wel een stap. Vlak voor de zomervakantie ‘leerde’ ze de route in de school, door alvast vier woensdagmiddagen langs te gaan. In het nieuwe schooljaar begon het allemaal echt. ,,Ik vond het heel spannend”, erkent Gwenda. ,,Er waren zo veel kinderen en ze waren allemaal zo groot. Ook voor mijn nieuwe klasgenoten was het wennen.” Het contact leggen met haar leeftijdgenootjes ging naar eigen zeggen ,,best goed”. ,,In het begin ging het nog een beetje langzaam, maar daarna ging ik met ze praten.”

Bij thuiskomst was Gwenda, zeker in het begin, wel uitgeput vertelt ze. ,,De hele dag focussen en al die prikkels.. Ik was best moe, en dan had ik ook nog een stapel huiswerk. Het was wel moeilijk in het begin. Soms dacht ik ‘waar ben ik aan begonnen?”

Maar met hulp van haar moeder sloeg ze zich een weg door de opdrachten en vond ze letterlijk en figuurlijk haar weg. ,,Later werd het steeds meer ouwehoeren”, zegt ze glimlachend. Maar haar resultaten waren goed. Zo goed, dat ze na het behalen van haar gt-diploma doorstroomde naar vier havo. ,,Daar moest ik weer opnieuw beginnen”, doelt ze op het sociale proces. Dat ging deze keer een stuk sneller. ,,Gelukkig kon ik op dezelfde school blijven. Dat was fijn.”

Door het niveauverschil was het wel even aanpoten, maar Gwenda heeft nooit vertraging opgelopen. Voor haar toetsen, die ze op haar aangepaste laptop maakte, kreeg ze extra tijd. Dat was ook het geval bij haar examens. Daar zaten lange dagen bij. Voor sommige examens had ze 4,5 uur de tijd en er waren dagen dat ze twee moest maken. Negen uren volle focus dus. ,,De examens gingen niet heel goed”, geeft ze toe, maar door haar goede gemiddelde wist ze toch in één keer te slagen. Het verlossende telefoontje van haar mentor kwam dan ook als een bevrijding. ,,Ik had het niet verwacht. Ik dacht dat ik een herkansing moest maken.”

Ze vertelt het, terugkijkend, allemaal met een grote , voldane glimlach. Nu wacht de volgende stap: de studie human resource management op het NHL/Stenden in Leeuwarden. ,,Daar ga ik weer”, zegt ze lachend. Want hoewel het ongetwijfeld weer spannend wordt in het begin, overheerst het optimisme. ,,Ik heb er erg veel zin in!”


Auteur

Yme Gietema.