Heamieltrio blikt terug: ‘Het was fantastisch!’

BOLSWARD

Unaniem en eensgezind zijn ze, Heakeninginne Tecla Hettinga en haar hofdames Nienke Hettinga en Nina Visser. Heamiel 2018 was voor hen een topeditie.

,,Het was fantastisch. Ik ben echt aan het nagenieten”, zegt Heakeninginne Tecla Hettinga met een ietwat schorre stem daags na het festival. ,,Het is heel onwerkelijk. Er gebeurt zo veel”, gaat ze verder. ,,Dat krijg je deels bewust en deels onbewust mee, want het is echt een rollercoaster waar je in zit. Maar het was geweldig.”

Als hoogtepunt noemt ze de intocht op woensdagavond, waarbij vele Bolswarders langs de kant stonden. ,,Daar leefden we met zijn drieën erg naartoe. Het was heel indrukwekkend. Iedereen zegt dat van tevoren ook, maar je moet het zelf beleven.” Ook de Night of the Heamiel en de slotavond maakten indruk. ,,Dan zie je pas hoe groot Bolsward is. Het is eigenlijk een soort groot dorp, waarbij iedereen met elkaar samenwerkt.”

Genoemd naar de samenwerking met de overige leden van het trio, valt er ook geen negatief woord te bespeuren. ,,We hebben alles samen beleefd, dat was echt genieten. Ik was dan wel de Heakeninginne, maar we waren echt een trio. Zo heb ik het ervaren. Er was een fijne klik.”

Dat laatste woord gebruiken beide hofdames ook. Nina: ,,We zijn drie verschillende types, maar het klikte heel goed. Dat is knap gedaan van het comité.”

De overeenkomsten in de antwoorden van de drie zijn misschien wel tekenend voor de goede band die ze hebben. Ook Nina noemt de woensdagavond als één van de highlights van ‘haar’ Heamiel. ,,Dat was heel bijzonder, maar wel zenuwslopend”, erkent ze.

Verder omschrijft ze het weekend als ,,dagen die je nooit weer vergeet”. ,,En de interactie met de mensen en hoe ze op je reageren, dat maakt het helemaal af.”

De jongste van de drie roemt ook de diversiteit in het programma. ,,Alle activiteiten waren voor zo veel verschillende doelgroepen. Alles heeft zijn eigen charmes.”

Ook gingen er deuren open die normaal misschien gesloten blijven. Zoals het traditionele bezoek aan de verzorgingshuizen. ,,Dat maak je alleen mee als je in het trio zit.”

,,Of het Zomerkoor dat zong in de Broerekerk”, vult Nienke later aan. ,,Ik wist niet eens dat dat er was. Ik wist dan ook niet wat te verwachten, maar we werden naar binnen gezongen.” Zij noemt het weekend ,,niet samen te vatten”, maar doet toch een poging. ,,Je krijgt zo veel indrukken en we hebben zo veel mensen gezien.”

Geheel in lijn met de andere twee, stak ook voor haar de intocht er uit. ,,Dat was heerlijk om mee te maken. Kleine kinderen zien je echt als prinses. Vroeger stond ik met grote ogen naar de wagen van het trio te kijken, nu zat ik er zelf bovenop. Dat was echt heel bijzonder.”

Maar ook Nienke bekent de nodige zenuwen te hebben voordat ze op de wagen van Hessel Bouma stapte. ,,Maar eenmaal op het bordes was dat voorbij.” Bouma werd overigens nog in het zonnetje gezet. De koetsier nam afscheid, nadat hij dertig jaar het Heamieltrio heeft rondgereden. ,,Dêr liket it wol op”, was zijn nuchtere antwoord op de vraag of het echt de laatste keer was.

Voor dames die twijfelen om zich volgend jaar op te geven, is het trio van 2018 ook weer uitgesproken en gelijkgestemd: ,,Altijd doen!”