Het Fluitschip van Hindeloopen vaart bijna uit

HINDELOOPEN

Nog ruim een week, dan is de première van de voorstelling Het Fluitschip in Hindeloopen. Regisseuse Hannie Zwerver en Maureen Smid, één van de hoofdrolspeelsters, kijken vooruit.

Ze loopt, kijkt en grijpt in waar nodig: gewapend met kladblok en stopwatch observeert regisseuse Hannie Zwerver de eerste ‘doorloop’ van de voorstelling Het Fluitschip, anderhalve week geleden. ,,Een lekkere chaos”, zal ze later zeggen. Die is verklaarbaar: nog niet eerder legden alle deelnemers de route van het stuk af.

Op een bankje in de sfeervolle haven van Hindeloopen -een deel van het decor- vertelt ze over het ontstaan en de vorderingen van de voorstelling. ,,Soms is het moeilijk”, doelt ze op het ingrijpen. Het strenge, autoritaire gedeelte van het regisseren doet ze liever niet. ,,Ik voel me niet echt de baas”, gevolgd door een veelzeggende opmerking: ,,We doen het echt samen. Het is een mienskip.”

Aan de voorstelling werken namelijk bijna honderdvijftig mensen van verschillende verenigingen mee. Van folkloristische zang- en dansgroep Aald Hielpen tot Muziekvereniging De Lytse Súdwesthoeke en van het Hindelooper Zeemanskoor Auke Wybesz tot Viswijvenkoor Grietje Sprot.

Het idee ontstond in 2016. De dirigent van De Lytse Súdwesthoeke, opperde om in te haken op het Under de Toer-project, waarbij 32 verhalen die ‘geboren’ zijn in één van de vele kerken van Friesland, verteld worden. Hij wilde ,,iets doen met het korps” en kwam toen op het idee om dat in Hindeloopen te doen. ,,Vervolgens zijn de koren en de kerk benaderd en is het plan ingestuurd”, vertelt Zwerver de aanmeldprocedure. Om deel te nemen aan het overkoepelende project -opgezet in het kader van Leeuwarden-Fryslân 2018- moet namelijk aan een aantal voorwaarden worden voldaan: de kerk moet een prominente rol hebben, er moet een link zijn met het buitenland en er moet worden samengewerkt met de gemeenschap. Al die eisen zijn in het geval van Het Fluitschip afgevinkt, en dus kon het schrijf- en uitwerkproces beginnen.

Een kort samenvatting van het verhaal, dat, op een aantal feiten na grotendeels fictie is: De fluit, een schip voor de handelsvaart, vaart richting Sint Petersburg. Aan boord 2de stuurman Wiebe Aukesz. Thuis, in Hindeloopen, wacht zijn verloofde Jildous. Een verhaal van bruiloft tot begrafenis ten tijde van de bloeiende scheepvaart in de jaren dertig van de achttiende eeuw vanuit de haven van Hindeloopen. Andere ingrediënten: traditionele klederdracht, de Hylper taal (het grootste gedeelte is echter in het Nederlands), een replica van de sloep die Willem Barentsz gebruikte en de straatjes van het stadje als openluchttheater.

Het is voor Zwerver verreweg haar grootste regisseursklus. ,,Ik zit al twintig jaar bij het toneel en sinds vier, vijf jaar ben ik regisseuse van de toneelvereniging in Hieslum”, vertelt ze haar relatief korte cv. Vorig jaar schreef en regisseerde ze nog een reünie-voorstelling van het Dorpsbelang Parrega. Als luxe hulplijn heeft ze Jos Thie, de bekende regisseur die onder meer de mega-productie De Stormruiter begeleidt. ,,Ik kan hem bellen als ik in de problemen zit”, legt Zwerver uit. Dat gebeurde tot dusver een paar keer. ,,Hij heeft een adviserende rol.”

Maureen Smid is één van de hoofdrolspeelsters in ‘haar’ eigen stad. Ze is lid van Aald Hielpen, één van de oudste klederdrachtgroepen in Nederland. ,,Wij leveren de acteurs en de dansers”, vertelt ze. Dat zijn er tien tot vijftien. In totaal werken een kleine honderdvijftig mensen mee aan de voorstelling. ,,Er zijn heel veel figuranten op straat en koorleden.”

De bezoekers -maximaal honderdtachtig- worden door een gids rondgeleid terwijl ze onderweg het verhaal aanhoren. Zo leidt de route via de kerk onder meer langs het schaatsmuseum on uiteindelijk te eindigen in de haven.

De eerste uitvoering is op 24 mei voor de inwoners van Hindeloopen. Schijnbaar leeft de voorstelling in de stad: binnen een half uur waren alle entreebewijzen over de toonbank.

Meer informatie en speeldata: www.hetfluitschip.nl.

Yme Gietema.