Vastenprik, een geestelijke sapjesdag

Het was dit jaar alweer de veertien keer dat mensen uit verschillende kerken van Bolsward in de tijd van veertig dagen (daarin tellen de zondagen niet mee) samenkwamen in het Convent.

De periode voor Pasen, vanouds een tijd van inkeer en vasten, beleven zij door samen een sobere broodmaaltijd te houden, omlijst door lezing, lied en gebed. Op deze wijze leven zij bewust toe naar het Paasfeest, gedenkend aan Jezus’ weg door lijden en dood heen, naar opstanding en leven.

Geloof in een opstanding uit de dood is voor mensen altijd al allesbehalve vanzelfsprekend, maar naarmate minder mensen in West-Europa dit geloof delen wordt het steeds meer nodig elkaar te inspireren en bemoedigen. In onze tijd is het immers veel meer gewoon dat mensen geloven in niets, in zichzelf, in de mens , of in een maakbare, te berekenen en te beredeneren samenleving. De oude gedachten uit de tijd van de Verlichting. Men durft het leven eerder aan met vertrouwen op geluk, toeval of (nood)lot, dan op God. En deze mening wordt niet zelden als dictaat op onze samenleving gelegd.

Wanneer je probeert anders te denken en te leven kan het geen kwaad om je bewust te zijn van wat je doet. Mede daarom is er die veertigdagentijd. Zoals het heel gewoon is dat mensen een dag of weekend in een wellness-centrum verblijven om naar lichaam (en geest) weer nieuwe energie op te doen, of zoals in sommige diëten een ‘sapjesdag’ is opgenomen om het lichaam te ‘ontslakken’, zo zijn er dus ook mensen die samen eten op weg naar Pasen. Een geestelijk opfrisser en opkikker. Voor hen is de VASTEN prak (= maaltijd) geworden tot een vaste PRIK.

En paaseitjes en paashaasjes zijn lekker, gezellig en feestelijk. Maar dat is niet waar het om gaat als wij Paasfeest vieren.