Tineke Yntema uit Workum is Nederlands en wereldkampioen met haar sledehonden

Workum

Tineke Yntema uit Workum houdt er een bijzondere passie op na. Ze doet namelijk mee aan (internationale) wedstrijden met sledehonden, waarbij de hond zijn baasje ‘voorttrekt’. Met succes.

,,Gill en Grace, dat zijn zusjes. Dan heb je Sunny en Active en de broertjes Ice en Fire. Verder Cowboy, Lucky en Snowy, dat is weer de vader van Ice en Fire. Cita is de moeder van Snowy en is onze ‘huishond’. Tot slot zijn er nog Hoodge en Coco en broertje en zusje Eppo en Esprit. Oh, en de pups Nena en Nacho.”

De verzameling honden van de familie Van der Wal-Yntema valt simpelweg niet korter samen te vatten. Zestien zijn het er, in totaal. Allemaal Husky’s, allemaal ‘rendieren’. Met twee van de viervoeters -Cowboy en Esprit- werd Tineke Yntema (15) vorige maand in Oostenrijk Nederlands kampioen sledehonden. Met eerstgenoemde behaalde ze eind november zelfs al de wereldtitel bij de junioren. Dit toernooi, georganiseerd door de International Federation of Sleddog Sports (IFSS) vond plaats in de Poolse blubber, in de bossen van Kozle.

Ze nam de passie voor de sport over van moeder Janneke en bonusvader Patrick. ,,Vroeger hadden we Border Collies, maar die hebben we ingeruild voor Husky’s”, vertelt Janneke. Patrick wilde ,,een Husky waar ik wat mee kon”. Zo zocht hij een krachtpatser voor de snelheid en een leidhond voor de richting. Twee honden werden al snel vier en langzaam groeiden ze in de sport. Patrick -evenals Janneke rijschooleigenaar- vergelijkt de aanschaf met zijn honden met een eerste auto. Tegenwoordig kijkt hij een stuk beter ‘onder de motorkap’. Bloedlijnen en stambomen worden zorgvuldig nagetrokken om te kijken of het dier daadwerkelijk een aanvulling is op de huidige roedel.

En die zoektocht beperkt zich niet tot Nederland. Allerminst zelfs. De huidige hondenfamilie is een internationaal gezelschap, met leden uit Frankrijk, Duitsland, Zweden en België.

Als een ware bondscoach selecteert hij vervolgens in goed overleg welke paren goed bij elkaar passen en wie juist minder geschikt zijn om samen te lopen. ,,Dan zitten we met een kladblok in de caravan en bespreken we de mogelijkheden”, legt hij uit. Tijdens de trainingsdagen in de Gaasterlandse bossen, testen Patrick en Janneke verschillende samenstellingen. Doordat ze eigen baas zijn, lukt het ze om wekelijks vier keer met de honden het bos in te trekken voor een aantal oefenrondes. Janneke: ,,Dat is heerlijk. We hebben toch een veelal zittend beroep, dus dan is het lekker om even je kop leeg te maken.”

Haar dochter Tineke probeerde de sport drie jaar geleden voor het eerst. En dat beviel goed. Bovendien heeft ze een goede bouw en een goed stel honden; de winnende combinatie op het WK en NK, zo bleek. In Polen bewoog ze zich voort op een step, getrokken door één hond, in Oostenrijk ging ze voor het eerst de sneeuw in. Ook voor het eerst op de slee dus. In de sneeuw in Sankt Ulrich eindigde ze twee plaatsen voor haar moeder, die derde werd. Het driedaagse evenement werd door de weersomstandigheden echter teruggebracht tot één racedag, waardoor Tineke zich na de zaterdag al verzekerd wist van de nationale titel.

Het Europees Kampioenschap ontbreekt nog op haar palmares, maar er zijn ook nog de verplichtingen op school. Tineke zit in het derde jaar van de horeca-opleiding op het Bogerman in Sneek en wil haar mentor ook tevreden houden. Het team heet niet voor niets Run4Fun; het gaat nog altijd om het plezier. Dat is ook Tineke’s instelling: ,,Ik wil wel blijven presteren, maar het gaat nog altijd om de lol.”