Met pensioen na een eeuw lesgeven

BOLSWARD

Samen zijn ze goed voor ruim honderd lesjaren, maar komende vrijdag trekken Hans van Velthoven, Coob Zeeman en Greetje van der Mei voor de laatste keer de deur van het Marne college achter zich dicht. Na een lange carrière als leerkracht gaan ze nu genieten van hun welverdiende pensioen.

 van Velthoven kwam in de barre winter van 1979 over de Afsluitdijk naar Bolsward. Hij is begonnen op het Jan Brugman College, vervolgens ging hij naar het Titus Brandsma College en na de fusie van de Bolswarder scholen is de geschiedenisleraar verder gegaan op het Marne college. Ruim 38 jaar heeft hij geschiedenisles gegeven aan havo/vwo-leerlingen. Hij noemt zichzelf een geluksvogel. ,,Ik heb altijd vrij veel vrijheid gehad in de manier waarop ik mijn les vormgaf, al is dat de laatste tien jaar wel wat minder geworden. Ik kwam binnen in een vrij klein schooltje met een eigen karakter. Dat karakter is wel wat verbleekt op het 'grote Marne' door de verzakelijking binnen het onderwijs. Hoogtepunten waren voor mij het begeleiden van de leerlingen bij profielwerkstukken, projectweken en excursies. Ik ga de contacten met collega's en leerlingen zeker missen, maar ook een stukje discipline voor mezelf”, zegt hij lachend. ,, Helemaal stoppen met het onderwijs doe ik niet. De afgelopen vijftien jaar heb ik mijn horizon verbreed als actief vakbondslid. Dit blijf ik voorlopig nog doen. Daarnaast is er meer tijd voor reizen en studeren." Ook Coob Zeeman kwam 22 jaar geleden van de 'overkant' naar de Hanzestad. Na tien jaar lesgeven in Zaandam, vervolgde ze haar loopbaan als leerkracht op het Titus Brandsma College en vervolgens op het Marne College. Als docent tekenen en Culturele Kunstzinnige Vorming mocht ze de creatieve kant van leerlingen helpen ontwikkelen. De excursies naar Amsterdam noemt ze hierbij als zeer belangrijk. ,,Tijdens deze excursies maakte je leerlingen op een andere manier mee en kwam je soms tot verrassende ontdekkingen, maar de leerlingen zelf ook. Een excursiedag bestaat altijd uit drie onderdelen, namelijk 's morgens een museumbezoek, 's middags een workshop en 's avonds een voorstelling. Ik kan me herinneren dat een aantal jongens zich had vergeten in te tekenen voor een workshop en ik ze daarom had ingedeeld bij de workshop klassiek ballet. Dit vonden ze boven verwachting zo leuk, dat ze zich vervolgens in alle bochten hebben gewrongen om 's avonds naar een voorstelling van klassiek ballet te gaan”, vertelt Zeeman enthousiast. Wat haar vooral is opgevallen de afgelopen jaren is dat leerlingen en ouders mondiger zijn geworden. ,,Vroeger moest je stilzitten en luisteren als leerling. Nu wordt er meer zelfstandigheid van de jeugd verwacht en is het belangrijk dat ze een eigen mening leren vormen en een discussie kunnen aangaan. Niet iedereen kan dat aan en ik zie regelmatig dat sociale media een grote invloed hebben hierop." Zeeman maakt gebruik van de mogelijkheid om met prepensioen te gaan. ,, Ik zal het bruisende leven op schoolgaan missen, maar vervelen zal ik me zeker niet. Ik heb genoeg contacten en er is nu weer tijd om zelf het schilderen meer op te pakken." Greetje van der Mei maakt na 35 jaar lesgeven ook gebruik van de mogelijkheid om met vervroegd pensioen te gaan. ,, Ik heb wat gehoorproblemen en merk dat me dat gaat belemmeren tijdens het lesgeven. Ik ga het lesgeven zeker missen, maar vind het ook wel fijn dat ik mijn tijd meer zelf kan indelen en meer kan gaan genieten van ons huisje in Polen en onze kinderen en kleinkinderen." Van der Mei begon in 1982 op de Franciskus mavo in Bolsward, heeft een jaar les gegeven op het Titus Brandsma College en is net als haar collega's na de fusie van de scholen verder gegaan op het Marne College. Ze gaf les in wiskunde en biologie en is lid van de medezeggenschapsraad. ,,De jeugd is mondiger geworden de afgelopen jaren en daar vind ik niks mis mee. Je kunt nu met elkaar in discussie gaan en daar heb je als leerkracht ook veel aan, het geeft stof tot nadenken. Wel storend vind ik de nadrukkelijke aanwezigheid van mobieltjes. Ik had in mijn klas dan ook altijd het 'verslavingsbakje'. Daar mochten de leerlingen die zich er door af lieten leiden hun mobiel in doen tot het einde van de les. Ook de organisatorische rompslomp en de invoering van de vele regeltjes binnen het onderwijs, hebben bij mij wel regelmatig frustratie opgeroepen. Wat me vooral bij zal blijven zijn de uitstapjes naar Terschelling, die helaas op een gegeven moment zijn wegbezuinigd. Maar ook andere excursies met leerlingen heb ik als zeer waardevol ervaren. Vorige week maandag heb ik een diploma uit mogen reiken aan Mirjam Dijkstra. Dat is de dochter van Hermien Terwisscha van Scheltinga en die kreeg 35 jaar geleden haar diploma van mij. De cirkel is rond”, aldus Van der Mei.
Petra de Wijn.

Auteur

Redactie