Solovoorstelling ‘Tegelwijsheden’ overtuigt en maakt indruk

BOLSWARD

Het was volle bak in Ons Gebouw afgelopen zaterdag tijdens ‘Tegelwijsheden’. In deze solovoorstelling liet Bolswarder Hilbrand Bonthuis het publiek een kijkje nemen in, zoals hij het zelf noemt, de ‘wondere wereld’ van LHBT’ers: lesbische, homo- en biseksuele en transgender jongeren. Dat ging gepaard met humor, maar ook met rake voorbeelden en zijn eigen, indrukwekkende verhaal.

Hilbrand komt het podium op met een rugzak. Op het podium staan tegels opgestapeld. Het vormt een treffend voorbeeld: hij vertelt hoe elke tegel symbool staat voor stigma’s, vooroordelen, ongelijke behandelingen. Hilbrand weet de boodschap op deze manier goed over te dragen: hoe deze jongeren elke dag weer een rugtas vol tegels, ofwel lasten, met zich mee moeten dragen. Met veel humor en aan de hand van rake voorbeelden vertelt hij over hoe er met twee maten gemeten wordt en houdt hij het publiek een spiegel voor. Persoonlijk Op het scherm ziet het publiek foto’s van een jonge Hilbrand, hij neemt ons mee op reis naar zijn kast. Hij vertelt zijn eigen kwetsbare verhaal: wanneer hij ontdekt dat hij niet meisjes, maar jongens leuker vindt. Hoe hij zijn kast met alle macht dicht probeert te houden. Hoe hij zijn identiteit probeert te verbergen uit angst om ‘ontdekt’ te worden. Tegelwijsheden staat ook voor het tegelpad die Hilbrand als puber dagelijks aflegde naar school: zich concentrerend op een stoeptegel tussen elke stap die hij zette, om zo zijn ‘vrouwelijke loopje’ waar een klasgenoot hem eens op wees, te verbergen. Een rekensommetje leert dat hij omgerekend zo’n 360 kilometer op deze manier aflegde. Applaus Het verhaal raakt en ontroert het publiek hoorbaar; je kunt een speld horen vallen in de zaal. Als Hilbrand zijn twee tantes namens zijn veertienjarige zelf bedankt voor het voorbeeld wat zij voor hem waren, barst het publiek spontaan in applaus. Spiegel Hilbrand neemt het publiek niet alleen mee naar zijn verleden, maar ook naar het heden. De tijd dat hij zichzelf verborg, onzeker en angstig was ligt ver achter hem. De noodzaak die hij voelt is gericht op het verborgen leed van LHBT-jongeren, die nu in de kast zitten en de eenzaamheid, onzekerheden en angsten die ze voelen. Hij houdt het publiek een spiegel voor: heb ik vooroordelen? Zijn wij zo tolerant als we zeggen te zijn? Zijn er grenzen aan mijn acceptatie? Weer worden de tegels als symbool genoemd voor de lasten die LHBT-jongeren met zich mee moeten dragen. En, zo blijkt: dat zijn er meer dan we denken. Gelukkig laat Hilbrand ook zien wat we kunnen doen om deze jongeren zo veilig mogelijk te laten voelen:,, stilte werkt homofobie in de hand, spreek je uit!” Humor In Tegelwijsheden houdt Hilbrand de aandacht volledig vast: ook in de pauze en na afloop van de voorstelling wordt er door het publiek volop gesproken over het onderwerp. Hilbrand wijst met zijn zelfverzekerde, nuchtere houding medelijden en de slachtofferrol af. Het is overigens ook duidelijk dat humor voor Hilbrand een belangrijke manier is om dit onderwerp bespreekbaar te maken: het publiek barst meerdere malen in lachen uit. Indrukwekkend Al met al heeft Hilbrand een grote indruk achtergelaten op het publiek. Na afloop kan hij rekenen op een staande ovatie en een daverend applaus. De belangrijkste en mooiste les die Hilbrand zijn publiek meegeeft, om op jongeren over te brengen, is er één voor op een tegeltje: “Het mooiste wat je kunt worden is jezelf.” Tekst: Marijke Adema.

Auteur

Redactie