Silvio Teunissen voltooit Milan-San Remo: 'Nu eerst een biertje'

BOLSWARD

 Silvio Teunissen (46) uit Bolsward voltooide vorige week de Ultrarun Milan-San Remo. Terug in Friesland doet hij zijn verhaal.

,,Nu eerst een biertje”, bericht de Bolswarder doodleuk vlak na de finish. ,,Dat is zo lekker dan”, vertelt hij, eenmaal terug in Bolsward, nonchalant. Hij heeft net een week geleden 285 kilometer afgelegd. Van de Italiaanse wereldstad Milaan naar kustplaatsje San Remo, over het parcours waar ook de gelijknamige wielerklassieker langs gaat. De wegen worden in Italië echter niet afgezet voor een groep van zo’n vijftig ultrarunners. Gevolg: auto’s die de deelnemers tijdens hun loodzware wedstrijd voorbij razen. ,,En niet te langzaam ook!”, benadrukt Teunissen, de enige Nederlandse deelnemer.
Hij legt de afstand, omgerekend bijna zeven marathons, af binnen de tijdslimiet van 48 uur. Wat volgt, zijn tranen. ,,Het moment dat je over de finish komt is zo intens”, verklaart hij zijn emoties. ,,Dat is het mooiste van een ultraloop. Je gaat zo diep en dan komt ook het besef dat je het geflikt hebt. Toen ik mijn vrouw en dochter bij de finish zag, knakte er iets.” Over de race zelf was hij bepaald niet tevreden: ,,Het was misschien wel de slechtste wedstrijd die ik ooit gelopen heb. Al na 60 kilometer had ik door dat het niet de dag zou worden zoals die zou moeten verlopen. En dan moet je nog 230 kilometer, hè?” Het is, behalve een fysieke beproeving, ook een mentale uitdaging. Teunissen: ,,Het zit vooral tussen de oren. De enige garantie die je hebt, is dat het pijn gaat doen.” De omstandigheden waren wat dat betreft bepaald niet prettig (,,de laatste vier uren liep ik door de stromende regen.”) en het parcours was alles behalve vlak. Uiteindelijk komt hij maandagochtend, na 47 uur en 51 minuten, in de kustplaats San Remo over de finish. Hij is één van de zeventien lopers die binnen de tijdslimiet binnenkomt. Het hele weekend was een ware familieaangelegenheid. Onderweg werd Teunissen bijgestaan door zijn gezin. Allen liepen zelfs bepaalde gedeeltes van de wedstrijd mee. ,,Ik geloof dat Sonny (zijn zoon, red.) omgerekend wel tachtig kilometer heeft meegelopen.” Juist die steun van zijn familie is noodzakelijk, vindt Teunissen. ,,Je moet mensen om je heen hebben die ‘sportminded’ zijn. Anders kan het niet.” Het trainingstraject begon voor Teunissen, in het dagelijks leven werkzaam als conciërge op het Marne college, namelijk al een jaar geleden. Een zogenaamde ‘24-uurswedstrijd’ in Duitsland in september vorig jaar gold als eerste testcase. ,,Maar die ging niet goed”, kijkt hij terug. ,,Toen heb ik in december de 24 uur van Sandpoort gelopen.” In dat etmaal legde de sportman 173 kilometer af. ,,En daarna gelijk weer doortrainen.” Weekenden stonden in het teken van lopen. Op zaterdag een schema met zes uren lopen, vier uren rust en daarna weer vier uren lopen. ,,En zondags weer. In mijn piekweken liep in 240 tot 260 kilometer.” Na zijn prestatie in Italië neemt de Bolswarder eerst een periode rust. ,,Het lichaam heeft een behoorlijke opsodemieter gehad. Dat moet goed herstellen. Ik merk met name ‘s middags dat ik nog moe ben.” Op de vraag hoe lang hij nog doorgaat, heeft Teunissen geen definitief antwoord. ,,Dat weet ik nu nog niet. Op dit moment moet ik even niet aan lopen denken”, zegt hij lachend. Wel hoopt hij volgend jaar aan de start te staan van de ultraloop langs de elf Friese steden, die hij mede organiseert. ,,De website is online en de eerste inschrijvingen zijn al binnen”, vertelt Teunissen. ,,Ik wil dat de organisatie daar goed staat. Ik ben zelf een loper, dus ik weet wat belangrijk is.” De Elfsteden Ultraloop start voorafgaand aan het Pinksterweekeinde op zaterdag 19 mei en heeft Bolsward als start- en finishplaats. De lopers moeten zondagavond 19.00 uur binnen zijn en zullen gelijktijdig met veel steppers over de finish komen. Teunissen hoopt daar dus één van de zijn. ,,Want ik finish liever op een volle Bargefenne dan in San Remo.”
Yme Gietema.

Auteur

Redactie