COLUMN | Het gesprek

Bolsward

Het was een oude, erudiete en wijze man. Als men het geluk had om met hem in contact te komen, kon men een zeer goed en interessant gesprek met hem hebben. Maar hij leek soms ook wel eens ‘wat vreemde knopen aan zijn jas te hebben’. Want hij vertelde mij eens heel openlijk en eerlijk dat hij ’s avonds reeds verschillende malen het bed was uitgegaan omdat hij dan de deurbel had horen klingelen.

En hij vertelde dat er dan steeds niemand bleek te zijn. Alle keren niet! Ook al ging hij nóg zo snel uit bed. Dus hij twijfelde er dan achteraf sterk aan of hij wel werkelijk de deurbel had gehoord. Maar iedere keer opnieuw meende hij in zo’n geval toch wel werkelijk de deurbel te hebben horen klingelen. ‘Alhoewel duidelijk minder luid dan dit overdag het geval was’, zei hij. Hij vroeg mij of dit mij ook wel eens gebeurde. Toen ik daar over had nagedacht en zijn vraag ontkennend beantwoordde, vertelde hij mij dat hij er veel over had zitten peinzen. En dat hij uiteindelijk tot de conclusie was gekomen dat dit wel eens een hallucinatie van hem zou kunnen zijn. En dan in dit geval een gehoorshallucinatie.Een gebeurtenis dus die zich via het gehoor aan hem kenbaar maakte, maar die in werkelijkheid niet echt bleekte hebben plaatsgevonden. Dat is nu het leuke aan het contact met mensen van allerlei verschillende pluimage. Namelijk om te ontdekken hoe veelzijdig de menselijke psyche eigenlijk wel is.
Jelle Ybema.

Auteur

Redactie