COLUMN | 2017, het jaar van Bolsward

Bolsward

Het is inmiddels zes jaar geleden dat Bolsward zijn zelfstandigheid opgaf en samen met de buurgemeenten deel ging uitmaken van de nieuwe gemeente Súdwest-Fryslân. Een operatie die destijds door de toenmalige bestuurders met veel beloften omkleed werd. In het kort kwam het er op neer dat er naar de burgers zou worden geluisterd en dat het er vooral beter op zou worden.

Het wordt tijd dat die beloften nu eindelijk eens waargemaakt worden. En laat ik mij dan beperken tot Bolsward. We hebben inmiddels een prachtig Platform Bolsward opgetuigd dat ons mooie stadje richting de bestuurders moet vertegenwoordigen. Het wordt tijd dat zij eens met de vuist op tafel slaan. Om te beginnen over de A7. Daar wordt al tientallen jaren over gesteggeld door de politiek en Rijkswaterstaat, maar zonder resultaat. Het verkeer raast nog altijd met 130 kilometer per uur bijna door de slaapkamers en tuinen van de Bolswarders die nabij de weg wonen. Een fatsoenlijk gesprek voeren in de tuin is amper mogelijk, om over het fijnstof nog maar te zwijgen. De A7 is van Amsterdam tot Groningen voorzien van geluidsschermen en –wallen en snelheidsbeperkingen, behalve bij Bolsward. Laten we om te beginnen realiseren dat het verkeer nog maar met 80 kilometer per uur langs de stad mag rijden. Dat zou al een stuk schelen. En als dat niet lukt, dan moeten we in actie komen en de weg desnoods een tijdje blokkeren. Laat 2017 maar eens het jaar van Bolsward worden. Max van den Broek.

Auteur

Redactie