Van Bolsward naar Benin

Cotonou

Ruben Galama verblijft momenteel op het grootste hospitaalschip ter wereld in het Afrikaanse Benin. Hij gaat daar een jaar aan de slag als vrijwilliger voor de organisatie Mercy Ships.

,,Ik zit nu in Benin, daar is geen tijdsverschil omdat het bij jullie wintertijd is”, antwoordt Ruben Galama (27) op de vraag wanneer we elkaar via Skype kunnen spreken. De Bolswarder zit momenteel op de Africa Mercy, het grootste hospitaalschip ter wereld. Het particuliere ziekenhuisschip is van de Christelijke organisatie Mercy Ships en biedt gratis operaties aan de bevolking in verschillende Afrikaanse landen. Ruben gaat er een jaar aan het werk als vrijwilliger. ,,We zitten hier met zo’n 450 vrijwilligers uit ruim veertig verschillende landen”, vertelt hij via een haperende internetverbinding. De aanloop naar het avontuur van Galama begint in april van dit jaar, als verlenging van zijn dienstverband bij een metaalbedrijf in Drachten onzeker is. ,,Ik had een jaarcontract en het was niet zeker of deze verlengd zou worden”, vertelt Ruben. ,,Door die onzekerheid ging ik op zoek naar iets anders. Ik had van mijn vorige baas, die ik had bij mijn vakantiebaantje, gehoord van Mercy Ships en ook een oud-collega van mijn moeder was er mee bekend. Zij zit hier nu toevallig ook aan boord”, gaat hij verder. Introweekend ,,In april ben ik op een introductieweekend van Mercy Ships geweest. Dat was in Kampen. We voeren toen van Urk naar Enkhuizen en kregen ondertussen uitleg en presentaties over wat er zoal bij komt kijken. Dit was al een zeer internationaal gezelschap met mensen vanuit heel Europa.” Het kennismakingsweekend overtuigde Ruben. ,,Het is een unieke ervaring om mee te maken, dacht ik na afloop. Ik heb me meteen aangemeld.” Een paar maanden later hoorde hij dat zijn contract niet verlengd zou worden en twee weken na die mededeling kwam het bericht van Mercy Ships: zijn aanmelding was definitief. Voorbereiding Voordat hij voet aan boord zette, volgde echter een uitgebreid voorbereidingsprogramma. ,,Ik ben vijf weken naar Texas in Amerika geweest. Daar zit het hoofdkantoor van Mercy Ships en daar werden we voorbereid op deze langdurige vrijwilligersmissie. Daarna heb ik nog tweeënhalve week een field practice gehad in een weeshuis in Abomey in Benin. Als je ziet wat de kinderen daar hebben.. Dan zijn wij wel erg bevoorrecht.” Op 4 november nam Ruben intrek in zijn nieuwe ‘huis’; een hut op de boot, die hij deelt met drie kamergenoten. Vanwege zijn technische achtergrond kreeg hij een baan als ‘engineering storeman’ aangeboden. Ruben is verantwoordelijk voor het bestellen en uitsorteren van de materialen die de engineers nodig hebben. ,,Ik zorg er voor dat zij hun taken kunnen uitvoeren.” Ook hier komt het internationale karakter van de organisatie naar boven. ,,De chief engineer komt uit Sri Lanka, de 2nd engineer uit Australië en de 3th uit Canada”, somt hij op. ,,Maar de sfeer is heel gemoedelijk. Iedereen is er voor hetzelfde doel. Dat schept een band.” Dat goede doel is om de lokale bevolking van Benin te helpen. Het schip ligt voor de kant in de haven van Cotonou en blijft daar gedurende tien maanden liggen. Aan boord zijn artsen en ander medische personeel om gratis operaties uit te voeren die mensen anders niet zouden kunnen betalen. Voorbeelden van operaties zijn het verwijderen van tumoren, orthopedische operaties, oogoperaties en tandheelkunde. [caption id="attachment_49343" align="alignnone" width="270"]De Africa Mercy De Africa Mercy[/caption] Enthousiast ,,Het is geweldig om onderdeel van deze organisatie uit de maken”, vertelt Ruben enthousiast. ,,Ik ben dan wel niet direct bij de operaties betrokken, maar ik maak wel deel uit van het geheel. Als ik door de ziekenzaal loop en de patiënten zie.. Sommigen lopen met een enorme tumor rond. Die zou anders niet verwijderd worden. Dat is niet voor te stellen”, zegt hij met enig ongeloof. ,,Het is een stukje evangelisatie. Een stukje naastenliefde”, stipt de Bolswarder het christelijke aspect van zijn missie aan. ,,Het geloof is één van de redenen dat ik aan dit project meewerk. Daarnaast is het mooi om een ander in de wereld te kunnen helpen.” Hij vertelt daarna over zijn beginperiode aan boord: ,,De eerste week was nogal overweldigend. Je ontmoet in korte tijd heel veel mensen en je moet je weg zien te vinden op het schip. In het begin moest ik erg zoeken naar mijn ritme, maar ik heb nu mijn draai wel aardig gevonden. De tijd vliegt.” Dat ritme bestaat voor de Bolswarder uit werkdagen van 8.00 tot 17.00 uur, voorafgegaan aan een gezamenlijk gebed en een meeting. ,,En ’s avonds zijn er veel activiteiten. Dinsdag en donderdagavond volleyballen we vaak samen op het terrein aan wal waar de auto’s staan.” Sinterklaas Zelfs de Hollandse tradities worden niet vergeten. Ruben: ,,We hebben onlangs samen met een aantal Nederlanders Sinterklaas gevierd. Hebben we gedichten voor elkaar geschreven en cadeautjes gehaald. Er zitten ook een aantal Friezen aan boord. Een van hen had mijn lootje getr okken. Ik kreeg een gedicht in het Fries!” Een witte Kerst zat er echter, met temperaturen van ruim dertig graden, niet in. ,,Dat zou wel heel uniek zijn”, zegt Ruben lachend. Yme Gietema. Rubens functie op het schip is een betaalde baan, maar juist in tegenovergestelde zin van een ‘normaal’ dienstverband. Hij betaalt namelijk maandelijks een bedrag om op het schip te kunnen werken. ,,Daardoor kunnen we de operaties gratis aanbieden”, legt hij uit. Via sponsoring hoopt hij dit maandbedrag bijeen te vergaren. Geïnteresseerden kunnen via zijn blog – rubenmercyships.reislogger.nl- contact met hem opnemen.

Auteur

Redactie