Het verhaal achter de vakantiefoto van Daniëlle Kraft

Tjerkwerd

„Mongolië was mijn doel, de treinreis was de manier om er te komen”, zegt Daniëlle Kraft over de reis die ze in juni ondernam. Journaliste Kraft is afkomstig uit Haarlem en woont tegenwoordig ‘parttime’ in Tjerkwerd. Haar vakantiefoto werd onlangs in het Bolswards Nieuwsblad geplaatst en vormde de aanleiding voor dit reisverhaal.

Op 11 juni vloog Kraft naar Moskou. Van hieruit ging de reis verder per trein. Maar liefst vier dagen en nachten naar Irkutsk. „De treinreis was een goede warming up. Niet plompverloren met het vliegtuig aankomen in Ulaanbaatar maar langzaam wennen aan een andere cultuur.” Kraft zat in een coupé met twee dames waarmee het uitstekend klikte. „De trein reed stipt op tijd en iedere vier uur werd er een stop gemaakt. De coupés waren schoon: wagonmeesters Dimitri en Anna dweilden en poetsten voortdurend. Als speciale service bood Dimitri ook een ‘douche’ aan: voor twee euro kreeg je een bak gloeiend heet water mee. Dat stond je dan op het toilet te mengen met koud water en moest je zelf met een bakje over je heen gooien.” „Wanneer je alleen reist heb je snel contact met andere mensen. Je hoeft niet te overleggen, je kunt alles zelf beslissen. Ik trof leuk reisgezelschap en heb me tijdens de hele reis geen moment onprettig gevoeld. Ook van heimwee, waar ik in het verleden nog wel eens door geplaagd werd, heb ik geen last gehad.” Vanuit Irkutsk ging Kraft naar het dorpje Litsvianka bij het Bajkalmeer. „Een enorm meer met helder water dat je kunt drinken. Baden in het Bajkalmeer voegt volgens de overlevering vele gezonde jaren aan je leven toe.” Na het verblijf in Litsvianka volgde weer een treinreis van 24 uur naar Ulaanbaatar in Mongolië. Een  drukke stad met enorm veel lawaai en verkeer. Niet waar Kraft voor kwam. Zij ging naar nationaal park Terelj. Ze maakte er excursies, bezocht een klooster en de Turtle Rock en genoot als paardenliefhebber van de in het wild lopende paarden. „Prachtig allemaal maar het absolute hoogtepunt was voor mij mijn verblijf bij een nomadenfamilie.” „De nomaden wonen in ronde tenten, zogenaamde gers. De gids wist de plaats waar ik heen gebracht moest worden, van een adres is natuurlijk geen sprake. Ik werd opgenomen in de familie en heb met allerlei werkzaamheden meegeholpen, bijvoorbeeld met het zoeken naar gedroogde koeienvlaaien die als brandstof dienen. Ik was geraakt door de balans en de harmonie. Mens, dier en land zijn afhankelijk van elkaar en worden als volstrekt gelijkwaardig gezien. De wederzijdse afhankelijkheid genereert respect. Het land is van niemand en dus van iedereen, zeggen de nomaden. Het vee is vrij, zoekt zelf het beste voedsel en levert daardoor ook weer betere melk en vlees aan de mensen. Alles wordt gebruikt, hergebruikt en zelf gemaakt.” „Hoewel Mongolië voor veel mensen iets magisch heeft door de rijke historie kiezen weinig mensen het als vakantiebestemming. Voor mij heeft Mongolië zijn aantrekkingskracht helemaal waargemaakt, ondanks dat sommige dingen anders waren dan ik me had voorgesteld. Zo is er bijvoorbeeld gewoon tv in de ger en heeft men een wasmachine en zonnepanelen.” De familie waardeerde het enorm dat ze meehielp met de werkzaamheden. Moeder Tasma werd haar vriendin en bij het klaarmaken van de broodjes voor het ontbijt hadden ze ondanks het taalprobleem veel plezier. „Als cadeautjes had ik een sleutelhanger met klompjes en radijszaad meegebracht. Het meeste succes had ik echter met mijn flesje toko tolien. Deze olie die bij vele kwaaltjes helpt, bleek heel goed te werken nadat de gids door een insect gebeten was.” Van het leven van de nomaden ging een enorme rust uit. Kraft kan er met weemoed aan terugdenken. „Men is tevreden met hoe de dingen zijn.” Na het verblijf bij de familie reisde ze nog verder naar Beijing en vloog van daaruit weer naar Nederland. Voorlopig zoekt Kraft de stilte en rust weer in Tjerkwerd. „Soms zit ik er met mijn man, soms met schrijfwerk dat ik af moet maken. Eigenlijk is Tjerkwerd voor mij een soort klein Mongolië zonder bergen.” Judith van Lavieren.

Auteur

Redactie