COLUMN | Te wit

Bolsward

Ik volg de aanhoudende discussie over Zwarte Piet en de ‘foute’ attracties op de Efteling met een zekere mate van neutraliteit. Hoewel beide fenomenen volgens mij niet de intentie hebben om racistische denkbeelden te stimuleren, moet er over gediscussieerd kunnen worden als anderen het gevoel hebben dat dit wel zo is. Ik meende dus een redelijk genuanceerd standpunt over dit zwart-wit onderwerp te hebben. Tot ik besloot om te reageren op een vacature van PvdA om betrokken te zijn bij hun campagne in Bolsward en omstreken voor de komende Kamerverkiezingen.

Hoewel geen lid van de PvdA, heb ik mij altijd wel aardig kunnen vinden in hun overigens al voor groot deel verkwanselde sociale basisprincipes. Verheugd was ik dan ook toen een partijvertegenwoordiger vanuit het socialistische hoofdkwartier in Amsterdam belde met de mededeling dat ik heel geschikt zou zijn. Maar, vervolgde de partijman, ik werd niet aangenomen. ,,U bent te wit en man”, mompelde de rooie rakker vervolgens in mijn mobieltje. Ik stond even met mijn mond vol blinkend witte tanden. ,,Een moeilijke mededeling van een witte blanke man die ik tenslotte ook ben, maar we willen meer variatie en kleur in het campagneteam”, vulde de socialist die stilte op. Zo gebeurde het dus voor eerst in bijna 60 jaar dat ik op grond van huidskleur en geslacht ben afgewezen voor een functie. Ik heb discriminatie nooit echt aan den lijve ondervonden, maar ik snap nu een beetje hoe Zwarte Piet zich de laatste jaren moet voelen. Max van den Broek

Auteur

Marike Van der Molen