COLUMN | Apotheker

Bolsward

Voorafgaande aan een spoedbezoek elders, ging ik nog even snel langs de apotheek. De juffrouw lachte vriendelijk en vroeg of ze wat voor me kon doen. Op dat soort momenten moet ik me bedwingen om niet te zeggen: ‘Nee mevrouw, ik sta op de bus te wachten.’ Maar ik hield me in. ‘Dokter Poortman heeft hier een recept naar toe gemaild,’ zei ik.

Ze vroeg en ik gaf wat meer informatie en juffrouw vertelde me dat ik te vroeg was. De bestelling zou pas na elven beschikbaar zijn. Raar, dokter had gezegd dat het gisteren al klaar zou liggen. ‘Nou,’ bitste juffrouw, ‘daar weten wij niets van.’ Intussen stonden er drie wachtenden achter me. Juffrouw keek op haar scherm. Daarna liep ze weg, om twee minuten later op haar gemakje achter in de ruimte tevoorschijn te komen. Daar sprak ze met een man, keek op een ander scherm en liep mijn beeld weer uit. Achter de balie liepen tenminste vijf medewerkers, allen volledig zen. Zeven wachtenden, en ik moest verdomme alleen een bloeddrukverlager hebben.

Juffrouw kwam weer naar de balie en keek op haar scherm. Negen wachtenden. Na drie minuten keek ze op en vroeg een collega of ze aan de balie kon assisteren. Dat kon, maar nu nog niet. Eenentwintig minuten na binnenkomst lag er een bestelling tussen ons in. ‘Ik kon het even niet vinden,’ zei juffrouw. Haha. ‘Tot ziens,’ zei ze toen ik me omdraaide. Maar ik bedacht dat alleen het idee om mijn medicijn niet op te halen, beter werkt tegen te hoge bloeddruk dan de beproeving van het apothekersbezoek.

Ruben Korfmaker.

Auteur

Redactie