Voetballen met vluchtelingen

Bolsward

'Sport verbroedert', wordt vaak gezegd. Een mooi praktijkvoorbeeld van deze uitspraak komt van de broertjes Jesse (12) en Owen Burghgraef (10) en hun vriendje Daan Wiersma (12) uit Bolsward. 

De drie jongens –allen groot voetballiefhebber- zijn in hun vrije tijd vaak op de voetbalvelden van hun club Sc Bolsward te vinden. Onlangs zien ze daar twee jongens met een donker uiterlijk die niet uit Friesland komen. Na een gesprek wordt duidelijk dat het twee broers zijn die zijn gevlucht uit Eritrea. Al snel blijkt dat ze de voorliefde voor het voetbal delen, en niet veel later spelen ze gezamenlijk een partijtje. De vluchtelingen zijn via Libanon op een bootje naar Europa gereisd, met Italië als voorlopige eindbestemming. Vanaf daar zijn ze te voet naar Nederland gekomen. Het verhaal heeft indruk gemaakt op de drie. ,,Het was heel heftig”, zegt Owen. ,,Met name dat ze helemaal lopend hier naartoe zijn gekomen.” Tijdens het partijtje blijkt dat het schoeisel van de Eritreeërs niet geschikt is om op te voetballen. ,,Ze gleden alle kanten op”, zegt Jesse. ,,Waarschijnlijk hebben ze de hele tocht al op die schoenen gelopen.” Voetbalschoenen De drie vrienden besluiten hun nieuwe voetbalmaten te helpen. Ze gaan naar huis om geld uit hun spaarpot te halen en gaan daarmee naar de AP Van der Feer om voetbalschoenen te kopen. De sportzaak vindt het een mooi initiatief en is bereid mee te denken en biedt twee paar schoenen voor een mooi prijsje aan. In eerste instantie blijken de schoenen te klein, waarop ze snel terugfietsen om een maat groter te halen. Tot grote vreugde van de vluchtelingen passen ze nu wel. Daarna hebben ze nog een tijd met elkaar gevoetbald. Bewind De jongens kunnen zich prima redden in het Engels en tussen het voetballen door blijkt dat de Eritreeërs niet gevlucht zijn vanwege oorlog, maar vanwege het bewind in hun thuisland. ,,Als je daar te slim bent, moet je het leger in omdat ze niet willen dat je aan de macht komt", legt Jesse uit. ,,Je mag daar ook niet sporten. Je enige toekomst is het leger." Jassen De weldoeners denken inmiddels al verder dan alleen voetbalschoenen. ,,Dat was misschien niet het meest praktische wat we ze konden geven”, klinkt het bescheiden. ,,Ze hadden helemaal geen jas aan en het was ijskoud”, reageert Daan. ,,We willen kijken of we jassen voor ze kunnen regelen”, vult Jesse aan. Daarbij roepen ze bijna op tot meer van zulke kleinschalige hulpacties, ondersteund met het nodige advies. ,,Deze jongens zijn heel aardig, maar als ze raar of hebberig klinken, moet je het niet doen. Als je het doet, moet je ze volledig vertrouwen”, klinkt het wijs. De gevluchte broers kunnen in ieder geval altijd bij de jonge voetballiefhebbers terecht om een balletje te trappen. ,,Ze hebben ons nummer, dus als ze willen voetballen, kunnen ze altijd bellen." Yme Gietema.

Auteur

Redactie